Herkese Merhaba;

Tüm okuyucularımıza, ziyaretçilerimize, kalemşörlerimize ve şans eseri yolu sitemize düşenlere. Özellikle üye girişi yapan ziyaretçilerimiz bir takım değişikliklerin hal-ı hazırda farkındalar sanırım. Önce sitemizde de bir takım yeniliklerle karşılaştınız, sonrasında Sadenetwork.com uzantılı e-postalarla düştü posta kutularınıza. Akabinde üyelikler, Renklidergi.com'a üye girişleri değişti. Üye girişi yaptığınızda Sadenetwork.com'a yönlendirildiniz.

Boş sokaklarda yürüyorum... Bazen bir adam geçiyor yanımdan aldırış etmiyorum. Dar ve akşamın hüznünü taşıyan bu sokaklarda insan yalnız kalınca daha bir duygusal oluyor. Hayattan ne beklediğini bilmeksizin yürümekten başka bir şey gelmiyor insanın aklına. Köşeyi dönüyorum. Başka bir uzun sokak. Ama sokağın ucunda bir güzel var. Adımlarımı hızlandırıyorum. Yaklaştıkça merakım artıyor. Artık çok yakınım, dikkatlice ama "çaktırmadan" bakıyorum ona. Geçip gidiyor gözümün önünden. Sokağın ucunda kayboluyor. Dönüp gidiyorum... Eve vardığımda sorular kafamda dönmeye başlıyor. Acaba nerede oturuyor? Bu mahallede mi yoksa? Bir daha nasıl görebilirim? Her gün aynı saatte geçer mi bu sokaktan? Binlerce soru sormaya başlıyorum. İçimde onun için karşı konulmaz bir merak başlıyor.

Son sözlerim de hüsran olsun istemiyorum. Ben seni kendimden vazgeçecek kadar sevdim, seninleyken sensiz olmaktansa senin olmadığın bir yerde sensiz olmayı seçiyorum. Nefes almak gereksiz artık, senin için çarpan bir kalp olmayacak kendini buna alıştır. İğnelerini vurdurmayı unutma, saçlarını kurulamadan sokağa çıkma, sonra başın ağrıyor günlerce; geçmiyor yıpranıyorsun. Çok sevdiğin mavi çizgili gömleğini ütüledim, gri takım elbisenin yanına astım.

Sakinleştirici alımının bir evre öncesinde başlamak az sonra olacakların habercisi midir? Ağzımı açmıyorum öfkem hızlıca dağılmasın ortalığa diye. Parmaklarıma yönlendiriyorum beni iten bu kötü hissi.

Elinde üç beş kitap bana ders verme ,

Ben hayat okuluna gidenlerdenim .

Bana hayat nedir diye sorma güzelim ,

Ben onun kavgasını edenlerdenim.

Yağmurlar beni ıslatır sanma,

Merhaba…

Bu sitede çıkan tüm yazıları ve şiirleri gün içinde kontrol ediyorum ve okuyorum. Yeni yeni kendine yer bulan resim çalışmalarını da merakla beklediğimi söylemezlik yapmayayım. Sanırım yazarı da okunduğunu bilmek ister diye altlarına küçük notlar düşüyorum. Hiç birimiz eleştirmen değiliz. İçimizde coşan nehre bir yol açıyoruz onlar yazı oluyor renkli dergide yayınlanıyor.

Birçok insanın merakıdır aslında kendi filmini çekmek. Hepimizin kendi dünyası, kendine özgü hikâyeleri vardır. Birçoğunda başrolde kendisinin olduğu yaratıcı senaryoları da... Ama bunların hiçbirisi genelde hayata geçirilmez. İç dünyasında okunur, izlenir ve bir kenara itilir. Ama bazıları iç dünyasına dışarı taşımayı da becerebilir. Bu en basitinden bir el kamerası yardımıyla olsa da... Başlangıç hep bir kısa metraj film üzerinedir. Uzun metraj büyük yapım işidir çünkü. O sinemanın dokunulmazıdır. Kısa filmse amatör ruhun…

Bir merhaba demeyeli o kadar uzun zaman oldu ki… Gözlerimin içine derin derin, nakış nakış işlendiğin anların kayboluşu, unutmuş olsan hissederdim, unutmuş olsan bilirdi yüreğim.

Ben de senin aklındayım... Başka suretlerde aradığım, her aradığımda hayal kırıklıklarına uğradığım... Kendim gibi kendim...

Benim doğdum yerler birbaşkadır güzelim,

Senin doğduğun yerlere benzemez benim memleketim,

Ve bir başka güzeldir benim kadınım ; tertemiz yüreği,sim siyah gözleri

Baktımı bi mavzer gibi deler de geçer sevdimi allahına kadar sever,

Gece uyurken temiz gün bırakmadan yaşıyorum, oysa söz vermiştim kendime, sözümde duracaktım, bu kadar kirlenmeyecektim, yüzüm güneş olup parlayacaktı beyazdan…

Zaman hızla ilerlerken, benliğim değişimleri sıralıyor, yüzler değişiyor matem hep aynı kalıyor yanı başımda, Hangi yüze çevirsem gözlerimi beni terk ediyor, aldatıyor ve kahrediyor. Sonrası hep aynı bitişleri oynuyor.