O eski umut dallarıda yok artık...
Üstünde ölümü bekleyen kuşlar da...
İntahar yüklü bulutlardan yağan yağmur damlaları gibi günden güne kana dönüyor onlar da... Damarları patlar olmuş yarinin yanağını başkalarıyla paylaşan da...
Ve gün gelir karanlık çökersede yelenin ardında çıkan askıyla asarız kendimizi gün ışığından karanlığa..