Yine hissedemiyorum şu aralar başarısızlık hemen pes etme duygusunu aşılıyor kanıma… Vazgeçip dönmek istiyorum ama dönemiyorum. Ben “başarı nedir?” onu da bilmiyorum. Hayatta ki önceliklerim belli. Peki gerisi nedir? Para, aşk gerekmez ki bana… Neden bu kadar çabuk tüketiliyor hayat? Sıkılmalar ne çabuk geliyor, ardından kimseye bahsedemiyorum… Sürekli aşık olmak istiyorum… Elde etmek bir şeyleri bana hüznü getiriyor, yine aynı şekilde… Belki de, ben, sadece bir korkağım…
Hep gitmek istiyorum…
Ben bir göçebeyim…
Bu benim kanımda var…
Neyim, kimim, ne istiyorum, bilmiyorum… Bu saçma boşlukta bir adrese sahip değilim. Ayak uyduramıyorum çoğu zaman… Bazen bir kitap, bazen bir şiir, bazen tüm o araştırdığım konular… Her seferinde bir uçurumdan atlıyorum ve her seferinde içimdeki bir beni daha öldürüyorum. Vazgeçemediğim huylar, giremediğim günahlar, unutamadığım geçmiş, görmezden gelemediğim kusurlar ve ben…
Geriye kalan bir ben varım…