Han uyandığına bin pişmandı ve şimdi sitenin yarısını öldürmek zorunda kalmıştı. Kurşunları biteli bir saat olmuştu ama elindeki baltayla bütün kapıları açmış ve içeride bir katliam yaratmıştı.
— Tanrım, umarım beni affedersin.
Han uzun zamandır tanıdığı Burak’ın evine girdiğinde gördükleri karşısında şok olmuştu. Burak anne ve babasını şef bıçağı ile öldürmüş, öylece dikiliyordu. Han’ı gördüğünde yere düşüp bayılmıştı genç adam. Ayrıca daha 17 yaşındaydı ama şimdiden vücudu sağlam bir asker görüntüsüne sahipti.
Siteden geri kalan toplam 18 kişi ana toplantı odasında toplanmış, Han’ın kanlı elbiselerine ve daha yeni yemeğini bitirmiş bir kurt kadar kanlı yüzüne bakıyorlardı. Han ne söyleyeceğini ne yapacağını düşünüyordu. İnsanlar ona bir kurtuluş kapısı olarak bakıyorlardı ama Han hiçte bir kahraman ya da kurtarıcı değildi. Yüzlerden okuduğu kadarıyla tek yapması gereken biraz umut vermekti
—Lütfen beni dinleyin. Biliyorum bu olay hakkında herkes korkuyor bende öyle yapacak çok işimiz var. Bu yüzden lütfen sakin olun ve sorularıma cevap verin.
Han insanların hiç tepkisiz onu izlediğini görünce şaşırmıştı. Ama zaten kalanlardan sadece dört tanesi erkekti gerisi ise kadın ve çocuklardı.
—Hanginizin evinde silah var? Bunu öğrenmek istiyorum ve bizi buradan çıkarmak için en azından üç cipe veya kamyonete ihtiyacım olacak. Bunlar kimlerde var, olanlar lütfen ellerini kaldırsın.
Bir kaç kadın elini kaldırmıştı. Han hızla daire numaralarını anahtar ve silahların yerini öğrendikten sonra tek bir şey kalmıştı.
—Benimle gelecek iki kişiye ihtiyacım var silahları ve yiyecekleri taşımak için…
Burak arkasında oturuyordu
—Beni sayabilirsin. Babamın otomatik av tüfekleri ve iki tane de silahı var, onları alabiliriz.
Arka taraftan bir adam daha ayağa kalktı:
—Beni de sayabilirsin. Ailemden kimse kalmadı, hepsi öldü evde bir tüfeğim var.
Han onaylar bir şekilde başını salladı. Üç kişi hızla dışarı çıktı. Han’ın elinde balta, Burak ‘ta bir bıçak, adamdaysa bir kazma vardı. Hızla Burak’ın apartmanına eve girdiler. Burak kasanın olduğu yatak odasına girdi. Kasa dolabın yarısını kaplayacak kadar büyüktü…
—Babam bu kasayı sadece çok zor bir durumda açmam için söz verdirmişti…
Han hiç bir şey söylemeden Burak’ın yüzüne baktı.
Burak kasanın şifresini girdi ve kolu çevirip kasayı açtı. Silahlar, cephane ve bir miktar para vardı. Para hariç her şeyi aldılar. Burak arkada duran siyah kutuyu çekip dışarı çıkardı. İçini açtığında Han ve Burak oldukça şaşırmışlardı. Pek çok pasaport, kimlik ve kredi kartı vardı.
Ama hepsinin üzerinde Burak’ın babası Hasan beyin resmi vardı Burak Han’a boş gözlerle bakıyordu.
—Babanın muhasebeci olduğuna eminsin değil mi?
Burak inanmıyormuş gibi kafasını salladı
—Babam olduğundan bile emin değilim…