Saçların gökyüzüne temas ettiği yerde çocukluk
Uçurtma misali özgür bakışlarda
belki Sadeliğini kaybetmemiş kahkalarda
Bizim savunmamızı aldılar
Zabıtlarda büyük yazdılar adımızı
kaçtın mı yoksa gerçeklerden
sen aynı kalsanda değişiyor dünya
şehir demek, kaçış yollarını
duvarlarla örmek demek
parmaklıklar, prangalar olmadan
Çırıl çıplak suretler gebe gecenin katran hüznüne
Ben dökerim bütün iyi niyetlerimi güneşin bereketli ellerine
Düşsün diye ellerimin esmer sıcaklığı tenine…
Hiçbir saksıya sığmayacak nergislerim
Güneş doğup doğmamakta karar vermeye çalışırken,sabah aynı koşuşturma içinde başlayan hayatların bir gün son durağına varacağını bile bile yataktan kalkmak ve güne keşkelerle başlamak mı bu gezegene geliş amacımız?Bence çok daha fazlası olmalı...Çünü insan hayatı doğmak,yaşamak ve ölmek üçleminden çok daha fazlası..Yalnızlığı,ağlamayı bilir misin?Bilir misin yalnızlık ne demek?Konuşmak istersin konuşamazsın...Konuşursun anlayan olmaz,nefret edersin insanlardan.Nefret edilesi keşkeler doldurur yaşamını.
Yokuşun başındaydı çok yorgundu.Ayakları ağrıyordu.Adımları o kadar yavaştı ki oracığa çöküverecek gibiydi.Üşüyordu, kolları eskimiş ceketine sıkı sıkı sarıldı. Bu kış biraz sert olacak herhalde diye geçirdi içinde. Mevsim sonbahar olmasına rağmen ne kadar sertti hava.
Bir çocuk görüyorum.
Küçük, masum kız çocuğu
Sevgiyle parlayan gözleri duruyor karşımda
Bir çocuk görüyorum!
El sallıyor Kaf Dağı'nın başında
Bir çocuk seviyorum,
Üç yaşındaki kızı ve ondan iki yaş büyük oğluyla birlikte uzun bir seyahate çıkmıştı. Yollarda çocuklara meyve, çikolata almak için sık sık durur, her defasında aldıkları şeyleri arka koltukta oturan çocuklara uzatırken, kimin eli uzansa:"Al, bunu kardeşinle paylaş!" derdi.Bir gün, yolun ikiye ayrıldığı bir yerde tereddüde düştü. Sağdaki yolumu takip etmeleri gerekiyor, soldaki yolumu derken, eşiyle arasında tartışma çıktı.
Ne yaşadığınızın hiç bir önemi yoktur aslında; adı aşk da olabilir, meşk de...
içimden çıkama çocuk,
her şey tükense de bu aşk ta.
seninle günler çabuk geçiyormuş meğer
şimdi aynaya bakınca anladım.
bilinçsiz umarsız kaygısız yılları tükettik göz göze
resimlerinizi yükleyin, internette paylaşın