“ Neyin var? “

“ Hiçbir şey… Hiçbir şeyim yok. “

Bu soruyu sorduklarında hep aynı yanıtı vermeyi düşündüm… Her şeyin aynı gittiğine, yaşananların tekdüzeliğine verilen en iyi yanıt belki de… Hem böylelikle karşımdakine yalan söylemiş olmuyorum. Bir çırpıda anlatıveriyorum her şeyimi… Gerçeğe yakın cevabımın en gerçeği çünkü yanıtım…

07 Haziran 2012
aylin erdem

Alıp başını gidebilmek ister insan bazen..

Çok farklı diyarlara..

Bambaşka dünyalara..

Bilinmez denizlere yelken açmak ister.

Geçmiş denen o iğrenç boşluktan çıkabilmek...

Bir kağıda kalemle yazı yazar gibi hatalar yaptığı o geçmişi silebilmek ister.

23 Kasım 2011
AZRA

Yirmi bir sene olmuştu… Tam yirmi bir sene… Yirmi bir sene sonra üzeri tozlanmış bu defteri on ikinci sınıftaki ders kitaplarının arasında bulmuştu… Kırk yaşını bir deli gömleği gibi giydiği şu sıralarda bu defter ona adeta tarihi yeniden yazdırıyordu. On dokuz yaşına bir daha başlıyordu sanki bugün…

20 Nisan 2011
muhammedyeniyil

Bugün Şubat Yirmiüç!

Bir şey yazmalıyım! Bir şey!

Yarın öleceğimi varsayarak… Yarın işte, saatsiz dakikasız… Herhangi bir zamanın herhangi bir diliminde!

Sebebi olmamalı, araştırılmalı… Kimileri ‘Efendim! Bunlar intihar işaretleri!’ demeli... Kimileri de ‘Ecel!’…

15 Nisan 2011
muhammedyeniyil

Karışık düzene isyan eden yazılar yazılırdı,

Çocukların gözleri uçurtmalara kilitli,

Şairler gecelerden sorardı yaşananların hesabını,

Bir sokak arasında yerlere serilirdi gençlikler,

08 Nisan 2011
LEADRİ

Bir bana gelince koşarsın değil mi zaman? İyi de ne yaptım sana ben?

7 yaşında, okula başladığımda, oyuncaklarımı bir kenara fırlatıp, harflerle oynamadım mı?

''Ali topu tut.'' dedim, Ali küstü. Bana rica etmeyi değil, emri öğretmiştiniz. ''Ali şu topu tutar mısın artık?'' dediğimde arkasını döndü ve Emrelerin mahallesine koşmadı mı? Ben büyüdüm ve cümle kurmuştum, suçum yoktu oysa. Ama arkadaşım gitmişti zamanla.

05 Aralık 2010
damra

İçerde bir bayan vardı ve karşılıklı oturmuşlardı. Seslerini duymak için biraz daha yanaştım ve bu defa kalbim yerinden çıkacakmış gibiydi. Bir endişe sarmıştı, kimdi bu bayan ayağa kalkıp yanına yanaştığını ve saçlarını okşadığını gördüm Kahretsin bu kısa zaman içinde nasıl olur da bir başkasına gölünü açabilirdi.

18 Şubat 2010
delidivane

Hala uykuya doymadığım halde uyandım, gözlerimi ovuşturdum hafif gerildim ve etrafa bakındığımda bir başka yerde olduğumu hatırladım. Toparlandım, hızlıca kalkarak üzerimi değiştirdim ardından belli belirsiz bir makyaj yaptım. Odadan çıkıp merdivenlere doğru ilerledim, duraksadım evde çıt sesi dahi yoktu. Nerdeydiler, kimseyi rahatsız etmek istemiyordum. Usulca inmeye özen gösterdim. Sehpanın üzerinde cam kâsede bir sürü şeker, çikolata ve kolonya şişesi gözüme ilişti. Öyle ya bayramdı bugün, ne tuhaf unutmuştum. Bir bayram sabahı ailemden, sevdiklerimden uzaktaydım, İlk defa onlardan ayrı kalacaktım.

07 Şubat 2010
delidivane

Yolda etrafı izliyordum, her sokakta onu göreceğim hissi vardı. Şimdi şuradan çıksa diyordum. Sarılsam boynuna, “ben geldim”desem. Bu kadar zaman sonra ne düşündüğü hakkında fikrim dahi yoktu. Hayır, hayır sadece onu uzaktan görmek yetecekti bana. Aklımda bunca şeyle cebelleşirken Ali;

05 Şubat 2010
delidivane

Bazen hayatı akışına bırakmak gerekir, sizi sürüklemesine izin vermelisiniz. Senaryodan habersiz rolünüzü oynayıp, kaldığınız yerden dönersiniz yaşantınıza. İşte öyle zamanlardan kalma bir hikâye var elimde…

04 Şubat 2010
delidivane
< Önceki12