Karanlık bir odadaymış gibi yalnız, yapayalnız kalmak anlatılması imkansız bir duygu.

Dalarsın düşüncelere ve bu düşüncelerle birlikte annemden hediye olan defterime, evet annemden... İki damla gözyaşı iner sessizliğime, iki damlanın sesi... Özlem değildir bunun adı,anlatılması imkansız... İçimde bir boşluk sonsuzluğu simgeleyen... Elimi kaldırdım "Kurtarın!!!..." diye. Ama feryatlar boşuna kimse tutmaz ellerimden. İnsanlara anlatmak boşuna. Seni dinler; ama anlamazlar, sadece boş yorumlar... Oysa ben yorum değil, sadece beni dinleyen ve başını sallayan insanlar isitiyorum, onaylarcasına düşüncemi...

22 Nisan 2010
nazlı

Bence bu dünyada; "Ruhunu sevgiye, sevgi sözcüklerine kapamış biri kadar bahtsız bir insan olamaz.." Neden susuyoruz? Niye fırsatını bulduğumuz bir anda sevdiğimize, annemize, babamıza, çocuklarımıza, eşimize-dostumuza, arkadaşlarımıza, komşumuza güzel bir şeyler söylemekten kendimizi alıkoyuyoruz? Bunu hala anlamış değilim.

05 Nisan 2009
Yürekten Mısralar
ayrılış

Eş olmanın fedakârlık gerektirdiğini bilmeyen vardır hayatta...

İnsanlara küsmenin darılmanın marifet olduğu bir dünyada mı yaşıyoruz diye düşündürürler insana...

İstisnaların hepsi bana denk gelmiştir belki de...

18 Mart 2008
ekinoksah
< Önceki1Sonraki >