bir gün daha geceye selam verdi...

kendimi kaybetmelerin vaya..kendimi bulmaların o sınır noktasında....

sıratı müstakim -neydi diye bir soruyla dokunuyorum kalbime...

hani...şu fatiha süresi dediğimiz...bazen bir annenin şefkatiyla sarıldığımız en güzel

09 Haziran 2015
vasile mavi

Büyümek nekadar zormuş.

Küçükken hiçbişey düşünemezdik ve aslında bu sahip olduğumuz en değerli şeymiş.

'' Düşünememek ''

Şimdi anlıyorum bunu aslında nekadar kıymetliymiş ; elimi sıkıca tutanların elimi bıraktığında,sevdiğim insanların bana yalan söylediğinde daha iyi anlıyorum bunu.Şimdi bilmediğim biyerdeyim,karanlıktayım.Kaçmak istedim aslında ama bişeyi daha anladım ki bu hayatta neyden kaçarsan o senin kaderindir...Kaçamadım acıdan da aşktan da.Canımı acıtan yalanlar,gerçek sandığım yalanlar,ben ittikçe üzerime yapışan,emin olduklarıma bile sıçrayan o yalanlar şimdi benim hayatımın geri kalanında yanımda olucak olan tek gerçek.

09 Haziran 2015
Derya85

Hayatımın en güzel günlerini onunla geçirdim ben. Başımı omzuna koyduğumda hissettiğim o huzur o güven, bir daha bulamadım kimse de o duyguları. Hep beni yakıp kül edecek bir aşk istemiştim; bulmuştum da. Ona bakarken, onun elini tutarken hem yanıyordum hem de onunla olmak istiyordum. Dokundukça yanıyordum, uzak kaldıkça kül oluyordum. Gülmeyi, yaşamayı, nefes almayı onunla öğrendim ben. Ne yani onsuz yaşamıyor muydun diyorsunuz belki bana. Yaşıyordum ama yaşamak ne bilmiyordum onunla öğrendim ben her şeyi. İlk adımlarımı atarken annem ve babam yanımdaydı, hayata ilk adımımı atarken de o yanımdaydı.

17 Ekim 2014
Nemesis

Öncelikle uzun zamandır yazmıyorum evet.

Çok iyi tanıyıp sevdiğim biri bana demişti ki;

Bir zaman sonra hayatında kimse olmasa bile birileri varmış gibi yazmaya devam ediyorsun.

Ben hiç öyle olamadım doğrusu.

15 Ekim 2014
ExNihiloNihilEst

Nerelerdesin, neden bırakıp gittin de bir başıma bıraktın beni?

Kavlimiz birlikte yürümek değil miydi?

Sabahın seherinde başlayan yolumuz öğlenin güneşinde kesiştiğinde dememiş miydik kararan göğün altında yıldızları avuçlayalım sonra beraber gideriz karanlığa.

05 Eylül 2014
NilgünAkman

Bahardı tanıştığında hayatlarımız...

Kışı da yaşadı...

Yazı da...

Yıllar umduğumuzdan hızlı aktı...

Beklenmedik sıkıntılarımız...

Beklenmedik sevinçlerimiz oldu.

14 Mayıs 2014
yagmurtanesiyim

Hep seni çalar gönül sazım

Gönül okşayan sözlerin lazım

Sensiz olmasın kara yazım

Sensiz kar yağar başıma çalmaz ki gönül sazım

Aramıza girmesin kör gözlü kazım

Yediklerimi edemem ki hazım

02 Mayıs 2014
mehmetaluc

iki dünya arasındayım

ne yapacağımı bilmiyorum

bir sen bir ben varmısız sanki

sen doldurdun boşluğumu

ne olacağımı bilmiyorum

sen yoksun ya şimdi zaman hiç gecmiyor

02 Mayıs 2014
şiiradamı

Kefaret dediğin de nedir ki? Kim neyi ödeyebilmiş ki geçip de gittiği yollardan. Kim neye inanmalı? Nasıl olsa herkesin inandığı bir şeyler var körü körüne. Vazgeçmek mi, oturup gülmek mi, gülene ağlamak mı, ağlayanla gülmek mi gerekir? Ya da hepsini birden yapmanın acısını yaşamak mı? Aslında o kadar kolay çalışan beynim her şeyi anlamlandırmaya çalışıyor da neye anlam bulduğunu bilemeden yorulup vazgeçiyor her şeyden…

24 Nisan 2014
boşluk__

Aynada gördüğüm yüz kimindi? Bunu anlamam bir kaç saniye sürdü. Bir an annem var sandım karşımda. Çizgileri derinleşmiş bir yüz benim değil onun olmalıydı. İnsan bir yaşa takılı kalıyor. Oysa yıllar önüne çıkan bütün engellere aldırmadan geçip gidiyor.

17 Nisan 2014
NilgünAkman
< Önceki1234...