" Giderek artıyor yalnızlığımız. Delikanlı çağımızdaki cevher. Yalvarmak yakarmak nafile bugün." (Cahit Sıtkı Tarancı)

Her geçen yıl çoğalmalıydım halbuki ben. Kat be kat büyümeliydi mutluluklar, un ufak oluvermeliydi aniden hüzünler. Bakıyorum da her geçen gün artıyor yalnızlığım. Kızdığım öfkelendiğim insanları hayatımdan çıkartırsam hafiflerim diye düşünmüştüm aksine daha da ağırlaşıyorum. Yüreğim taş kesiliyor her gün. Yokmuş gibi davranmakta profesyonelleşmeye devam ediyorum. Ne vardı bozulmasaydı aralar ve açılmasaydı kanayan yaralar...

20 Mayıs 2011
huzursuz ruh

Sıkıldım, sıkılmaktan da sıkıldım. Bazen keşke sıkılma diye bir duygu olmasaydı diyorum. Eğer öyle olsaydı ablam bana her seferinde sıkılmadan ‘sıkı can iyidir çıkmaz’ demezdi. Ve ben her defasında sıkılmak gibi sıkıcı duyguyu yaşamazdım.

14 Temmuz 2010
İclal Aksoylu

Ben Hâlâ

Sıkılıyorum, hem de çok sıkılıyorum. Beklemekten mi yoksa belirsizlikten mi bilemiyorum… Gün geçtikçe biraz daha yorulduğumu biraz daha direncimin kırıldığını hissediyorum… Saçlarım da beyazlamıyor artık. Yürüyüşüm bile değişti hissediyorum, gittikçe ‘’neden’’ diye sorduğum kişilere benziyorum. Hayattan büyük beklentileri olmayanlara özgü bir yürüyüşüm var biliyorum. O her işe koşar adım giden ben yok artık… Tıpkı yürüyüşüm gibi bedensel etkinlikler iminde yavaşladığını hissediyorum

26 Şubat 2010
Tamu

Masanın üzerinde

Bir elma, bir mandalina.

Onlar bana bakarlar,

Ben de onlara.

Yesem mi? Yemesem mi? diye,

İştahım yok bugünlerde.

Aaa, Delişey alemsin,

İşi gücü bıraktın,

26 Şubat 2010
delişey
< Önceki1Sonraki >