Beni kaybettiğin gün

Islak kaldırımlarda düşe kalka yol alacaksın,

Yüreğin sızlayacak, dizlerin kanayacak

Ne olur uzat elini diyeceksin

İşte o gün ben yanından bir yabancı gibi geçeceğim....

Canım acıyor sevgilim.

Anlayamıyorum ansızın gidişini!

Ne kadar kızsam da, seviyorum seni.

Şu kadar berrak ve saf sevgim,

Umutlarla büyüyor her geçen gün.

Sana ağlıyordu gözlerim.

Yol bulmaya çalıştım sensizliğinde

Teselli aradım gölgendeki bedenlerde

Bulamadım seni karanlık yerlerde

Sen benim aydınlığımsın geri dön

Aslında senden nefret ediyorum

Bir mum yaktım karanlıktaki o günden güne çürüyen vücudum için.. Tütsü yaktım tam ortası delik olan zayıf kalbim için.. Beynim bu çürük düzende örümcek ağı bağlamış.. İlahi duygularım bir kaşık suda boğulduğu için yarım kalmış..

Sen belki de bu mektubu sana yazdığımı hiç bilmeden okuyacaksın. Bütün korkunçluğu sadeliğinde gizli olan duygularım o kadar açık ki…

Yorulduğumda, bıktığımda, yenilginin tam kıyısında durduğumu hissettiğimde, beni sadece bana dokunarak iyileştirebileceğini biliyorum. Değmeden, hatta bazen seni görmeden hissettiğimi, bedeninin o yumuşak sıcaklığını istiyorum. Yalnızım…

Cıvıl cıvıl bir şehrin ortasında yapayalnız ben

En parlak ışıklar altında ışığı göremeyen ben

İntihar aklımda

Neden diye sorma

Kan kokuyor toprak ölüm yakında

Sen gittiğinden beri güneş doğmuyor odama

Sevgili eşime,

7 senelik evliliğimizde sana iyi bir eş olmaya çalıştım ve zannedersem de oldum, ama hiçbir zaman senden bunun karşılığını görmedim.

Hele şu son iki hafta benim için bir cehennemden farksızdı. Bugün Patronun beni arayıp senin bugün işten ayrıldığını söylediğinde bu artık bardağı taşıran son damla olmuştu. Geçen hafta eve geldiğinde, ne saçlarımdaki değişikliğin ne de senin en sevdiğin yemeği pişirdiğimin farkına bile varmadın, hatta senin için kendime yeni aldığım geceliği bile giydiğimi fark etmedin. Ama sen ne yaptın? Eve geldin, iki dakika içinde yemeği mideye indirdin, televizyonda maç seyrettin ve gidip yattın. Artık ne bana beni sevdiğini söylüyorsun ne de bana dokunuyorsun, hiç ama hiçbir şey yapmıyorsun. Sen ya beni aldatıyorsun ya da beni artık eskisi gibi sevmiyorsun.

Hayatınızdan kaç kişiyi çıkardınız?

Kaç kişi hayatınıza girdi çıktı unutuldu?

Bilerek ya da bilmeyerek yok saydığınız kaç kişi tanıdınız?

En büyük intikam yok saymaktır.

Ayrılıklar acıdır, acıtır içini. En iyi ihtimal; hiç sevmesen bile; alışmışsındır alışkanlık, canını acıtır. Sevmişindir hareketlerini, sözlerini, gülüşünü… Her şeyine alışmışındır iyi veya kötü… Beraberken pek anlamazsın ne kadar sevdiğini ya da ona ne kadar bağlı olduğunu… Bazen çapkın bakışlar atarsın etrafına, bazen de daha da ileri gidersin… Bazen ya öğrenirse dersin, pekte umurunda olmaz, bulunmaz Hint kumaşımı çevrende o kadar çok kız var ki…

Dile gelse kelimeler de bir anlatabilsem, bir söyleyebilsem diyeceklerimi. Olmuyor, olmuyor. Ya ben kaçıyorum, korkuyorum yazacaklarımdan ya da...

Çaresizim. Korkuyorum insanlardan, dostlardan hatta kendimden bile.