Gülmeyi senden öğrendim
İlk defa senin yanında mutluluk nedir
ANLADIM
Ama artık yoksun durduramıyorum
Yine gözyaşlarım akıyor
Kalbim ağlıyor ve ilk defa
Canım bu kadar çok yanıyor.
Gözümden akan her damlada,
Kalbime hançer saplanıyor.
Bu kalp sensiz sensiz gülemiyor
LÜTFEN GEL o kalpteki tahtını boş bırakma
Hayatta boşluğa düştüğüm bir anda
Elimden tutup beni kurtardın
Ama şimdi o boşluğa sen itiyorsun beni
Sensiz hayat yok
Sensiz amacım yok
Ben senle var oldum
Eğer sen yoksan
Benim de yerim kalmadı dünyada
Sen mucizeye inanırdın
Hadi bir mucizeyi de sen yarat
Bana tekrar gülmeyi öğret
Ve gözlerindeki ışıltıyı
ESİRGEME BENDEN…