Efe'nin Öyküsü

efe,hak,hukuk,zeybekEfem

Mavi gözlü sarı efem

Çifte yürek çifte destan yazdıran

Sulu gözlü efem

Bilirsin

                        Sen 

                                   Yazıda

Gündönümü sevdaya yazılır

Günle buğulanır camlar

Boy verir sarı başaklar

 

Sırma saçlar gergefe dökülür

İki büklüm olur sarı efem

Kan ter içinde yere serilir

Azaptan gelmiş güneş

Efeme sarılır

Koy vermez bedenini muhannete

Ağa göz koymuştur Sarıkıza

Sırtlanlar devşirir, çıyanlarla

Sarıkız mahzun, suskun

Boğazı dokuz boğum

Efem savurur tırpanı

Yedi başlı ejdere

Ne çare devir zalimin devri

Oğul arısı gibi üşüşürler efeme

Ağa göz koymuştur sarı kıza

Ekmek aş nedir bilmez

Yarı aç yarı tok nedir bilmez

Bilmez canı, cananı

Dokuz köyün zalim ağası,

Oğul sevdasına düşmüş efemin anası

Kara yaşmağını savurdu yele

Efem alnından vurulmuş gibi durdu

Koymazdı ya namerde hakkını

Biçare efem anası için namını

Aldı avuçlarına, vurdu dağlara

ihtiyar_zeus
ihtiyar_zeus
18 Eylül 2009
Bu yazarın ‘Biz’ başlıklı yazısı da ilginizi çekebilir.

Bu Yazıyı Beğenenler

Default Avatar

Okur Yorumları

üye olun, siz de katılın