Bak şimdi ne oldu...
Parmak uçlarımdasın...
Sana değmekteyim yalnızca o kadar...
Bırak olmasın benim bulunduğum yerde yer çekimi uçup gideyim sonsuzluğa...
Değmesin ayaklarım senin kirli taşlarına...
Dokunmasın sana ait sana değer veren insanlar bana...
Toprağın toprak kokardı... çiçeğin yeşil kokardı... derin denizin mavi...
Her zerren bendim...
Şimdi ben sende bir zerreyim...
Oysa ben senin sis yağmurlarında yıkandım...
Gecekondularını sevdim...
Gecelerini sevdim...
Çıplak ayaklarımı üşüttüğün ayazlarını sevdim...
Öyle hain...
Öyle aç...
Yutmaktasın saf bulduğun her şeyi... Temizi... Güzeli... Narini vahşi yapmaktasın...
İnanmamaktasın sen dünya inanmamaktasın... Güneşi kızdırmaktasın
İnançsız her şey gibi sende yok olmaktasın...
İçine gömüle gömüle katman katman erimektesin...
Bırak şimdi yalancı baharlarını...
Bırak beni de sonsuzluğa uçayım...