Son Nefes

Beni hissedebiliyor musun, ölüyorum

Seni hissettiğim gibi, ölürken bile

Beni duyabiliyor musun, son nefesimi veriyorum

Seni duyduğum gibi, son nefesimde bile

Görüyorsun ya bitiyorum

Dokunmuyorsun ya kahroluyorum

Bu kadar mı sevdin beni soruyorum

N’olur tut elimden buna dayanamıyorum

Bir sözün yetiyor nefes almama

Bir bakışın yetiyor ayağa kalkmama

Bir gülüşün yetiyor sana koşmama

N’olur aç kollarını bırakma boşluğa

Bak şimdi geri döneceksin diye direniyorum

Yeniden biz olacağız ümidiyle dayanıyorum

Sen olacaksın diye katlanıyorum

N’olur meleğim geri dön yaşayamıyorum

 

Tacko

Tacko
Tacko
15 Mayıs 2009
Bu yazarın ‘Kalemim Kağıtlarımın Celladı’ başlıklı yazısı da ilginizi çekebilir.

Okur Yorumları

delidivane - 15 Mayıs 2009 09:41
delidivane
şiir sonu kafiyelere bayılıyorum pek keyifliydi...ellerine sağlık yüreğine sağlık dostum...
www.siirlerle.com
Yürekten Mısralar - 15 Mayıs 2009 17:23
Yürekten Mısralar
N’olur aç kollarını bırakma boşluğa
Bak şimdi geri döneceksin diye direniyorum

sevilene icten bir serzenis vardi siirde.
öyle masum
öyle tutkulu...

tebrikler.
yepyeni şiirlerle.
emel serin - 15 Mayıs 2009 22:46
emel serin
Seninki kocaman yüce bir yürek..
sevgili tacko..
böylesine büyük bir sevdayı sığdırabildiğin...


inan sevilmekten çok sevmek yürek ister...
karşındakinin ne hissediceğini beklemeden...


yüreğine kalemine sağlık..
sevgiyle kal..
Ya yaşamak için sev! Ya sevmek için yaşa!
Tacko - 16 Mayıs 2009 02:01
Tacko
Tükenmeyen kalemimi tüketmeye çalışıyorum... Bana hiç aşık olmamış sadece ben sevdiğim için seven bir insana olan tutkumu tüketmeye çalışır gibi...
Serkan Aygören - 16 Mayıs 2009 13:00
Serkan Aygören
yazdıkça çoğalır, mürekkebi o kalemin. O zaman elinden geldiğince tüketmeye çalış, çalış ki çok daha güzellerini yazabilesin canım @Tacko'm
İKİSEKİZ.COM - Fotoğraf çekilir =)