Paylaşmak - Paylaşmanın Önemine Dair...

fedakarlık,saygı duymak,sevgiBence bu dünyada; "Ruhunu sevgiye, sevgi sözcüklerine kapamış biri kadar bahtsız bir insan olamaz.." Neden susuyoruz? Niye fırsatını bulduğumuz bir anda sevdiğimize, annemize, babamıza, çocuklarımıza, eşimize-dostumuza, arkadaşlarımıza, komşumuza güzel bir şeyler söylemekten kendimizi alıkoyuyoruz? Bunu hala anlamış değilim.
Hatta fırsatı kendimiz yaratalım, beklemenin bir anlamı yok ki. Dünya geçici, dünya fani, bunu hepimiz biliyoruz değil mi? biliyoruz tabi ki. Fakat buna rağmen kendimizi niye kasıyoruz? Atasözlerini, güzel makaleleri yazıyoruz telefon mesajlarımıza, nickimize, space’imize, blogumuza her neyse işte, peki bu yazdıklarımızı uygulama aşamasına getirebiliyor muyuz? Prensip edinmek istediğimiz bu güzel cümleleri günlük hayatımızda birilerine söyleyebiliyor muyuz? İşte önemli olan da bu değil mi zaten. Önemli olan "Ortamı yakaladığımız anda bu sevgi ve minnet sözcüklerini kullanabilmek! Ya da bu sözleri kullanmak için ortam yaratabilmek!"

fedakarlık,saygı duymak,sevgiBırakalım herkes ne ekerse onu biçer laflarını. Biz karşımızdaki insana bahçemize bir şeyler ekmesi için izin veriyor muyuz? Bunu düşünmeye başlayalım bence. Eminim kendimizde de bir çok eksik bulacağız. İnsan hatayı önce kendinde aramalı derler hep, arayalım bakalım kendimizde neler bulacağız dünlere, geçen yıllara ait? Bir sene sonu bilançosu çıkaralım aldıklarımıza ve verdiklerimize dair. Zarar oranı yüksekse huzur bulamayız başımızı yastığa koyduğumuzda. Fakat kar oranımız yüksekse ne ala. Zaten bu kendini belli eder, kalbiniz huzurdadır ve etrafınızda daima size değer veren birileri vardır.


"Çok fedakarlık gösterdim, fakat bir tatlı söz bile duymadım zaman verdiğim, emek verdiğim insanlardan" diyenlerde olabilir aranızda.. Bugünden tezi yok tepkisiz ve duyarsız insanlar için üzülmeyi bırakalım! Yukarda da belirttiğim gibi "onlar ruhunu sevgiye kendileri kapamıştır" hiç bir şeyi paylaşamazlar, paylaşmayı beceremezler, çünkü bilmezler ki. Zavallı bir durumdadırlar fakat bunu idrak bile edemezler, kurum ve çalımlarından bir gram taviz vermez böyle insanlar. Bunlar için dua etmekten başka çaremiz yok ne yapalım =)

fedakarlık,saygı duymak,sevgi
Sevgi ve saygı, anlayış ve paylaşmayı bilmek, özür dileyebilmek ve affetmeyi bilmek.
Ne güzel hasletlerdir bunlar. Bütün bu özellikleri bünyesinde barındıran ve en önemlisi de; bunu gerçek hayatta uygulamaya koyan bütün dostlar!

Hepinize selam olsun!

//yuRekTen..//
Yürekten Mısralar
Yürekten Mısralar
05 Nisan 2009
Bu yazarın ‘Senfoni’ başlıklı yazısı da ilginizi çekebilir.

Okur Yorumları

emel serin - 07 Nisan 2009 23:30
emel serin
Sevgili rukiye o kadar güzel yazmışsınki ,seni kutluyorum güzel düşüncelerin için .
İnsanı insan yapan şeyler bütün bunlar huzur demek yaşamı güzelleştiren daha kaliteli hale getiren şeyler...değer verdikçe değeri artar insanın iyi örnek olun der annem beklentisiz yapmak lazım bazı şeyleri yoksa bir manası kalmıyor.
Afetmek, özür dilemek ,sevgi sözcükleri, hoşgörü ,paylaşmak ne çok şey katar insana .... sevgi yoksunu olanlara yine sevgimizle cevap verelim.ellerine sağlık yürekten mısralar....



Ben dostlarımı ne kalbimle ne de aklımla severim

olurya kalp durur akıl unutur

ben dostlarımı ruhumla severim

o ne durur ne unutur

MEVLANA
Ya yaşamak için sev! Ya sevmek için yaşa!
emel serin - 08 Nisan 2009 00:00
emel serin
Bu arada resmi çok beğendim eller ne güzel birleşmiş .
Sevgili serkan senin işindir kesin...
Ya yaşamak için sev! Ya sevmek için yaşa!
Yürekten Mısralar - 08 Nisan 2009 16:27
Yürekten Mısralar
"sevgi yoksunu olanlara yine sevgimizle cevap verelim."

canim hem fikiriz ne guzel. bazilari bunu polyanna cilik olarak nitelendiriyor olsa da, ben artik medyada, tv da kaba insanlarin kaba konusmalarini istemeyerekte olsa isitmekten, (cunku izlemiyorum bile seviyesiz programlari) incir kabugunu doldurmayacak anlamsiz kavgalarini dinlemekten, nette sutun sutun insanlarin hic yoktan birbirlerini olume kadar surukleyen komik (!) hayat hikayelerini okumaktan biktim usandim. guzel biseyler gormek istiyor gozlerim ya inan...

dinlemek konusmak ve dertleri, sorunlari paylasmak varken kac "insan" omrunden oluyor ya... bu ne uzucu bir durumdur... hayat denen deger bu kadar mi ucuz ... :(

ve ozellikle kadinlar ve cocuklar yara aliyor cogunlukla bu gibi olaylardan. hele ki neo cahillerin yaptiklarina aklim erecek gibi degil. okumak nedir... okul yolunu tepmek ya da sadece sinifi gecip, diploma mi almaktir... okumak paralelinde kendini de gelistirmektir, kendi karakterimizde bulunan eksiklerimizi kulturumuz ve bilgimiz ile tamamlamaktir. oysa goruyorum ki ezbere gidiyoruz cogumuz. oysa ezberlenen bilgi bilgi degildir. makalede dedigim gibi, kendimize prensip edindigimiz ozellikleri "ha ben bunu prensip edindim, soyle prensipliyim, soyle dogruyum" deyip, ama pratikte bu prensiplerin bir maddesini bile uygulamaya usenen oyle cok okumus(!) insan var ki cevremizde, hayatimizda...

hersey konusmak, anlamak ve paylasmakla deger kazanir. dusunsene sen dusuncelerini yazmasan, ben yazmasam o zaman bu yazdigimiz yazilar bile bir anlam ifade eder mi? okuyalim ve akabinde dusuncelerimizi de yorum seklinde dokelim derim ben. dokelim ki paylasalim ve paylastikca yasayalim. her ne sekilde dokmek ister isek, pozitif, negatif her turlu elestriye acigim, saygi cercevesi icinde... kaldi ki bu sitede ki uyeler bence cok ayricalikli.. yeri gelmisken bunuda belirtmek istiyorum. cok az bir zaman oldu araniza katilali ama bunu anlamak benim icin hic zor degil.

fotograf konusuna gelince, secimi sevgili Serkan'a birakiyorum canim evet. o bikana kadar da bu durum boyle devam eder diye dusunuyorum :))

ve daha nice paylasimlara... yorumunla sayfama deger kattin Emel...
yepyeni şiirlerle .
Merycat - 11 Nisan 2009 16:08
Merycat
"Çok fedakarlık gösterdim, fakat bir tatlı söz bile duymadım zaman verdiğim, emek verdiğim insanlardan" kesinlikle bu çogunlukta.
ama artık öyle bir döneme girdim ki insanlardan dolayı artık hakketmiyorsa da üzülmüyorum beni üzse de..
onlar acımasızsa bende öyleyim ama kimseyi incitmiyorum kırmıyorum..degişen sadece benim gücüm ve gerçekçilgiim oldu..bakış açım yani fakat naparlarsa yapsınlar artık umrumda degil...hayat bizim ..degerini bilelim sadece hayatn
Serkan Aygören - 12 Nisan 2009 00:05
Serkan Aygören
Malesef bana ait değil. Fotoğrafa tıklayınca eser sahibine ulaşabilirsiniz.
İKİSEKİZ.COM - Fotoğraf çekilir =)

üye olun, siz de katılın