1 – 2 – 3 Can

4
57
Düserdi hercailer ömrümüzden
Gülerdik her türlü pisligine hayatin
Ömrümüzde ki lekeleri Ayse teyze temizleyecek diye beklerdik
Umutla kosardik sokaklarda
Rugan ayakkabilarimi silerken temizlerdim hayallerimi
Adimlar sert atilirdi sokakta
Dik durulurdu kavgada ve ben hep en önde
Kirik bir burun iste o günlerden hediye 
Kulak arkasi nasihatler
Sonra birde kar yagdimi,kar topuna sarilirdi gülümseyisler
Boynumda cevsenim,isligimda cesur aksamüstü türküleri
Dilimde her seye inat BISMILLAH
Sonra kar alti zulasinda ince bir cigara
Dumanina hayaller ortak
Bide yagmur yakisirdi Istanbulun gögsüne
Arap kizi beklenir pencerelerde
Entarisi rengini katybetmis önce ip sonra umut atlayan kiz çocuklari
Gözleri bir oyuncak bebek arefesinde
Birde kalp içinden ok geçirilir okul duvarina boyayla
Bas harfler kazinirdi  okun basina ve sonuna
Ahmed arif okurdum ben,kendimce özenirdim de
Necip fazil olurdum bazen düserdim satirlara
Olmayacak düsler kurardim
Daha tanimadigim seni,kolumda üsküdarda görürdüm
Kar altinda,elin elimde
Soguktan agzimizdan çikan dumana aski heceletirdik
Yani yillar önceden mühürlenmis ömrüm ay tenine 
Sonra kesilmez oldu suyumuz
Vuruldu gülüslerimize asma kilit
Kaybettik tebessüm çilingirlerini
Kömür sobalarina haciz indirdi dogal olmayan gazlar
Kestane kebap yemesi sevap sayilmadi
Ne otlu bir beyaz kahvaltida
Ne de rugan ayakkabilar olmadi delikanliliklar da bir daha
Erken kaybettik Kemal Sunali yani gülüsümüzün safligini
Yilmaz güneyle anlamli bakismalari
Yasaklandi sonra aglamalar
Gök kusagi sonrasi umutlu hissiyatlar
Bir muamma yasanilasi hayata
Birde sevda erken bindi omuzlarimiza
Sen deyip sustugum kadar anlatabildim derdimi
Hayirlisi deyip geçtigim kadar yasadim hayati 
Maziye biraktim parkami,gümüs tabakami,tespihimi
Kayboldu insanligin sefkati
Simdi ela bir yasamak üsüyen ellerime
Biraz hasret biraz vuslat ömrüme
Tut elimi yaslan gögsüme
Mübarekligini kaybetmis dualar arasinda
Bir umut olsun sevdamiz gelecege
Kavusunca da ask oldugunu görsün sevdalilar
Utansin Leylalar ve Mecnunlar
Sobamiz olsun bütün dogalligina inat sahte isinmalarin
Hadi sobanin üzerine koy çayi
Bende biraz kestane kaparim köse basindan
Avucumdan öp,bir hos geldin sen diyen yürege 
Tut elimi tutda düsmeyeyim hayatin sahteligine
Bide kapama gözlerini üsürüm,bakisini örteyim üstüme
Hadi bütün kaybolan safliklar adina
Tozlu sandiklardan çikarilan eski bir resim gibi düselim hayatin ortasina
Kurban oldugum hayatim prangalanmis hayatina
Çok konustum yine can deyip susmakta sira…
1,2,3 can:=)  
 
 

4 YORUMLAR

  1. susma derim ben :)) ask olmasa yazilabilir miydi bu siirler merak ediyorum.ve en çok da maarifet siir yazmakta mi siir yazdirmakta mi, onu merak ediyorum..

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here