18 Mart Çanakkale

1
87

                                                                                               Kocadere köyünde büyük bir sargi yeri kuruluyor. Kimi Urfali, kimi Bosnali, kimi Adiyamanli, kimi Gürünlü, kimi Halepli çok sayida yarali getiriliyor…

 Bunlardan biri Lapseki’nin Beybas Köyündendir ve yarasi oldukça agirdir. Zor nefes alip vermektedir. Alçalip yükselen gögsünü biraz daha tutabilmek için komutaninin elbisesine yapisir. Nefes alip vermesi oldukça zorlasir ama tane tane kelimeler dökülür dudaklarindan.

 “Ölme ihtimalim çok fazla. Ben bir pusula yazdim arkadasima ulastirin…”

 Tekrar derin nefes alip, defalarca yutkunur: “Ben… Ben köylüm Lapseki’li Ibrahim Onbasidan 1 Mecid borç aldiydim… Kendisini göremedim. Belki ölürüm. Ölürsem söyleyin hakkini helal etsin.”

 “Sen merak etme evladim” der komutani, kaniyla kirmiziya boyanmis alnini eliyle oksar. Ve az sonra komutaninin kollarinda sehit olur ve son sözü de
 
 “Söyleyin hakkini helal etsin” olur…

 Aradan fazla zaman geçmez. Oraya sürekli yaralilar getiriliyor. Bunlardan çogu daha sargi yerine ulastirilmadan sehit düsüyor. Sehitlerin üzerinden çikan esyalar, künyeler komutana ulastiriliyor.

 Iste yine bir künye ve yine bir pusula. Komutan göz yaslarini silmeye daha firsat bulamamistir. Pusulayi açar, hiçkirarak okur ve oldugu yere yikilir kalir. Ellerini yüzüne kapatir, ne titremesine ne de gözyaslarina engel olamaz…

Pusuladaki not:

“Ben Beybas Köyünden arkadasim Halil’e 1 Mecid borç verdiydim. Kendisi beni göremedi. Biraz sonra taarruza kalkacagiz. Belki ben dönemem. Arkadasima söyleyin ben hakkimi helal ettim.”

 
Alintidir. 
 
18 Mart Çanakkale Zaferi Ve Sehitlerimizi anma günü ile ilgili olarak diger yazarlarin yazdigi yazilar su sekildedir:
 

1 YORUM

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here