Aciyi Ve Gerçegi Kabullenmek…

7
96

Gerçekler, istedigimiz gibi gelismediginde bazen aci verir. Çaresiz, kaygili, sürekli bir tedirginlik belirir, bogazimiza dügümlenir kelimeler. Sussan bir türlü, konussan bir türlü… Iki arada bir derede kaliverirsin. Ne zordur arada kalmak. Yukari tükürsen biyik, asagi tükürsen sakal misali. Yutkunur durursun. Kabullenmek güçtür içinde bulundugun durumu. Bu gibi durumlarda “ne yapilir” düsünceleri dolusur aklina. Ese dosta sarilir feyiz alirsin. Sonuç itibariyle kendine döndügünde, yeniden kendinsindir çare kendine.

Mantikli bir yol bulmak, aciyi kabullenmek ve bitene kadar yasamakla mümkündür. Öyle ya “hiçbir aci sonsuza dek sürmez” derler. Elbet bir gün bitecek, her seyin bir sonu oldugu gibi, acilarin da bir sonu var. Aci sanilanin aksine, insana en iyi yol gösteren bir unsur olamaz mi?

Vücudun verdigi tepkiler,  yanlis giden bir seyler oldugunu gösterir. Kisideki huzursuzluk, kaygi, beynindeki soru isaretleri, bir terslik oldugunun göstergesidir. Sonuç olarak bir sikinti varsa ve devam ediyorsa yüregimizde, ters giden, yanlis olan bir seyler vardir hayatimizda.

Gerçegi kabullenmek, sonu görünmez yolda devam etmek yerine, ana caddeye kosar adim geri dönmektir. Çikmaz bir sokakta mahsur kalip çirpinmaktansa, anayolda kaybolmak her daim daha iyidir.

Aciyi kabullenmek, bir anlamda olgunlasmaya atilan saglam bir adimdir da aslinda. Farkinda olmasak da, ileride yasanacak olumsuzluklara bir can simidi olur. Beyin yasadigi olumsuzluklari tekrar tekrar yasamamaya programlanmistir. Böylece karakterimiz güçlü bir savunma sistemi olusturur. Yasanan tüm olumsuzluklar bize, güç, denge, olgunluk ve olaylara serinkanli yaklasabilme özelligi kazandirmak olarak geri döner.

Kabullenmek umudun tükendigini, hayallerin bittigini göstermez bize. Sadece olmayacak hayallerin pesinden kosmamaya sürükler. Yeni umutlarin yeserecegi agaçlara dokunmamizi saglar. Hem ne demis yazar;

“Ya bir yol bul, ya bir yol aç, ya da yoldan çekil…”

Aciyi ve gerçegi kabullenmek, zoru basarmak ve hayati yakalayabilmektir uçusan zamandan…

Ayse ÖZEN

7 YORUMLAR

  1. yine beni anlatmissin ayse abla…

    aci her zaman dolanir etrafimda..yorgun gördügü zaman beni hemen vurur benligimi…onunla savasmaya çalisirim ama benim silahim yok ki…aci her zaman yener beni ve bu yenilgiye kabullenmek zorunda kalirim…ahh keske bende bir kez olsun aciyi yenebilsem…!!

  2. her zamanki gibi yine haklisin ayse abla…

    galiba büyüdükçe insan her seyi daha iyi anliyor..ve sen bu yüzden her konuda hakli çikiyorsun…

    bende deneye deneye ögrenirim insallah.. =))

  3. Yüreklilik; kendi hatalarina egemen olmaktir…

    Onlardan aci çekmektir, ama onlarin altinda ezilmemektir…

    Ve yoluna devam etmektir…
    Yüreklilik hayati sevmektir…

    Ve ölüme dingin bir bakisla bakmaktir…

    Ideale kosmak ve gerçegi anlamaktir…

    Harekete geçmek ve evrenin çabamiza hangi ödülü ayirdigini veya bir ödül ayirip ayirmadigini bilmeden büyük amaçlara kendini adamaktir…

    Yüreklilik, gerçegi aramak ve onu söylemektir…

    Geçici olarak muzaffer olan, yalanin yasasina boyun egmemektir…

    Ve ruhumuzu, dudagimizi ve ellerimizi, aptal alkislarin ve fanatik yuhalamalarin yansimasi yapmamaktir…

    JEAN JAURES

  4. Insanin basladigi noktaya geri dönmesi ne korkunç!!!!

    Egri bügrü çizgilerden çember çizdigini sanmasi acaip fena :Ö

    simdi içimdeki bu tarifsiz aci beni olgunlastiracak mi yani? beynimi kus yemi yapacak bir makina olsa, karni acikan kuslar kafamin üstüne konsa…

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here