Adi Unutulmusa – Unutulmak Istenene

0
105

Tanrim; ne olur sokma aklima onu her unutusumda bir kez daha…

Hani vardir ya öyle rüyalar, uyandiginda lanet okursun günese. Hani nefret edersin bir kez daha kendinden “neden uyandim ki” diye. Öyle iste…

Aylar sonra seni görmek tam yanimda. Nefesin nefesimde, bedenin bedenimde. Aglayarak bana geri dönüsünü izlemek. Aylar sonra rüyamda bile olsa, ellerine dokunabilmek. Bir kez daha hatirladim sesini, bir kez daha geldi burnuma kokun. Tenin, saçlarin bir kez daha geçti ellerimden.

Bazi anlar vardir, sarhossundur hiç bitmese dersin. Anlatamazsin hani heyecanini. Iste öyle…

Bir gün bir daha hiç sahip olamayacaginiz bir seyi ölümüne arzuladiysaniz, bilirsiniz nelerden vazgeçebileceginizi.

Tek bir hatirasini bile silemezsin, ama onu unutmaya çalisirsin. Ah ne büyük aptalliktir o. Oysaki kabul edemezsin; o senden asla silinmeyecektir. Çok büyüktür izleri çünkü, çok derin.. Aklindayken yüzünün her karesi, kendini kandirmissindir unuttugunu söyleyerek. Ona dair en ufak bir seyin anilarini animsatmasi isteyerek içten içe yanarsin…

Adi unutulmusa, ya da unutulmak istenene…

 3 Ocak 2010

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here