Adini Söylemek…

17
223

Adini söyledigim her köse basinda binlerce kalem darbesiyle vurulur ask.

Ne zor adini söylemek! Adini söyledigim kentlerde deprem adini yazdigim sayfalarda kan

Ne zor adini söylemek, ne mesakkatli, adini yazmak ne tehlikeli…

Adinin oldugu yerde tutulur dilim, yüz çeviren güneslere hasret kalir gönlüm, ay terki diyar eyler gökyüzünü.

Adini söyleyince anlamini yitirir yüregi kirik papatyalar, menekseler güzelligini, güller kokusunu kaybeder.

Adini söyleyince cümlelerim darilir, boynu bükülür bütün ask sarkilarinin…

Adini n telaffuzu parçalar dilimi, gözlerimde kan katreleri…

Adini söyleyince sehpada sultanlar asilir, adini söyleyince Eyüp’ün sabri tükenir,

Fatih Istanbul’dan Istanbul Üsküdar’dan Üsküdar Kizkulesi’nden utanir…

Cemal Safi siir yazmaz bir daha, adini yazmak baska, adinin üzerine yazilan her siir hakarettir aska…

Adin söylendiginde ihtilal olur gönül ülkemde, özgürlügünü özleyen mahkûmlar esarete vurulur, demir parmakliklar sökülür yerinden.

Adini söylemek uçsuz bucaksiz denizlere, haykirmak o bes harfi, maviliginden utanirdi denizler, gemiler batardi sebepsiz.

Adini söylemek ne çetrefilli bir is, adini söylemek ölmek demek…

Ben ki cesareti Kaf dagini asmis, gözü kara kelimeler üreten çaresiz biri, adini yazmaya yüregim yetmedi… Ferhat Sirin için hiç daglar deler miydi? Mecnun ömrünü çöllere verir miydi? Adini duysa bülbül güle feryat eder miydi?

Adin! bes harf, bes damla kan, damlar gece olunca sehrimize, söyleyemez kimse, sus pus olur adinin düstügü her yer.

Pencere önü güvercinleri ürkek yüreklerini birakir pencerelerimize, giderler adinin olmadigi yerlere, suyumuz kesilir, ömrümüz tükenir, adinin oldugu her yerde.

Gece gökyüzünün emanet kandilleri söner adinla aydinlanir her yer.

Oysa yinede söylenemez adin, adini söylemeye çalisan yürekler yerinden sökülür, adamligim kaldirimlara emanet, adini söylemek kime ne cüret!

Yok, bekleme söyleyemem adini, askina dilsiz yüregim, adina lal olmus dillerim.

Ben adini bile söyleyemezken kaldirimlara seni sevdigimi nasil söylerim sana…?

17 YORUMLAR

  1. Adini söyleyince sehpada sultanlar asilir, adini söyleyince Eyüp’ün sabri tükenir,

    Fatih Istanbul’dan Istanbul Üsküdar’dan Üsküdar Kizkulesi’nden utanir…

    Cemal Safi siir yazmaz bir daha, adini yazmak baska, adinin üzerine yazilan her siir hakarettir aska…

    🙂 süper bi asiksin sen 🙂

  2. Adini söylemek uçsuz bucaksiz denizlere, haykirmak o bes harfi, maviliginden utanirdi denizler, gemiler batardi sebepsiz.

    Adin! bes harf, bes damla kan, damlar gece olunca sehrimize, söyleyemez kimse, sus pus olur adinin düstügü her yer.

    yok yok kim yazdirio sana bunlari çok merak ettim 🙂 bunlari hakeden biri var mi acaba bu dünyada.. süper…

  3. Bir isimden yola koyulup, dag tas yürüyen dizeler…

    Bazen, hatta her zaman sair ve sairelerin nevrotik duygularla bezenmis ve benzesmis kisiler oldugunu düsünüyorum… Nerede bu tip yüregi sizlatan yazi görsem, bunu iyice düsünüyorum…

    Baska da ne denir? Duygularin benzesmesine hangi kelime eklenir?

LEADRI için bir cevap yazın İptal

Please enter your comment!
Please enter your name here