Agirlasmak…

0
90
” Giderek artiyor yalnizligimiz. Delikanli çagimizdaki cevher. Yalvarmak yakarmak nafile bugün.” (Cahit Sitki Taranci)
Her geçen yil çogalmaliydim halbuki ben. Kat be kat büyümeliydi mutluluklar, un ufak oluvermeliydi aniden hüzünler. Bakiyorum da her geçen gün artiyor yalnizligim. Kizdigim öfkelendigim insanlari hayatimdan çikartirsam hafiflerim diye düsünmüstüm aksine daha da agirlasiyorum. Yüregim tas kesiliyor her gün. Yokmus gibi davranmakta profesyonellesmeye devam ediyorum. Ne vardi bozulmasaydi aralar ve açilmasaydi kanayan yaralar…  
Ne gelir elden insanlar senin arkadasligina kaybetmek ugruna zalimlesmekten vazgeçmiyorsa. Gündelik hayatlarin yüzeysel toz alan gündelikçileri gibi aliniyor simdilerde kalbin tozu. Buna da sükür bazilarin evini … götürüyor. “Kirlenmek güzeldir.” deyip bastan asagi sahtelik kokuyorlar. Itiraf edeyim ki her yer buram buram sahtelik kokarken üstüme sinmiyor degil. Iste o zamanda farksiz görünüyorum onlardan. Kirletmemeye çalistigim, sakindigim kalbim sevmeyi, güvenmeyi unutmaya basladi. Küçülüyor sanki günesin sicaginda kalmis bir pet sise misali büzüsüyor. Daraliyor yüregim daraliyor…

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here