Aklima Esti

4
81
katildim hayatla elektrik programina,
ortada bir paravan.
ikimiz iki yanda,
konustuk, dakikalarca.

arada laf edenler çikti,
kafam oldu, çorba.
olur diyenler, olmaz diyenler,
yarildi, iki parça…

açildi sonunda paravan,
bakistik bir an,
tutmadi ya elektrigimiz
anladik, biz ayni direge ait degiliz.

yap bozun ilk parçasi oysa,
son parçasi da bendim.
hay, katilmasaydim, o programa,
diyemezdim, bundan sonra.

tipi mi, degildim,
ortak yönümüz mü yoktu?
neydi, bizi baglayamayan,
baskalarinin onayi mi yoktu?

ters etki mi yapmisti, seyirciler?
bitti program, söndü isiklar.
hepsi stüdyoyu terk ettiler,
bir ben kaldim, bir de sessiz mikrofonum.

müdahale etmeselerdi,
güzel seyler olabilirdi.
çiktim, ben pisman,
eziyet çektirerek ayaklarima.

hayat bindi, bir taksiye,
uzaklasti, umursamadan.
katti tozu dumana,
ben kaldim, yayan.

4 YORUMLAR

  1. tesekkür ediyorum. ben bu sitede olmaktan çok mutluyum. senin de degin gibi, ustalarinda yanindayim. hem siir hem de fikir paylasmayi seviyorum. bir seyler yapilacaksa bence, hep beraber yapilmali 🙂

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here