Amcam…

7
241

Güzel bir eylül sabahiydi. Hava bana inat güzel, rüzgâr ise sanki beni anliyormus gibi yavasti. Yaylada arazinin tam ortasinda asaleti ile ayakta duran eski çinar agacinin dibinde babamin onuncu yas günümde arada vakit geçirmemiz için eliyle yaptigi tahta masanin yanina iki sandalye çekmis  amcamla oturuyorduk. Tütün kokardi amcam ve yüzünde kader ve yasadigi yillar karismis, sanki her aniya giden bir yol gibi çizilmisti. Genelde durusundaki karamsarlikta da bunun payi vardi.

Amcam benim her zor durumum da kendi dertlerini bir köseye atip benim dertlerimi de paylasmada hiç bir çekince göstermezdi, dert ortagimdi. Cebinden yarim bir paket sigara çikardi önce kendi yakti ve bana da uzatti. Içimdeki hüznü silmese de yüzümdeki hüznün birazini silmisti.

Yaklasik yarim saattir oturmamiza ragmen hiç konusamamistim, nedense agzimdan bir kelime bile çikmiyordu. Amcam da konuyu bilmesine ragmen hiç ses etmiyor benim baslamami bekliyordu.

Yasadiklarimin çekilmez olduguna dair cümleler dökülmüstü agzimdan bir anda ortaya ve gözlerim yasla doldu. “Neden?” diyordum, “Neden gitti amca?” Sigarasindan bir nefes aldiktan sonra bana dönmüstü: “Gerçekler basit, dogru olan ise zordur. Hayat hep basit olan gerçekleri görmememiz için karmasik yollardan, ulasilmasi zor olan dogrulari da hep yanlisa gitmemiz için basit yollardan göstermistir. Burnunun dibindeki gerçekleri görmüyorsun ve dogrunun zorluguna katlanamiyorsun! ” demisti.

Elini uzatarak omzuma koydu. Suan omzumda olmasini istedigim Gecenin basinin yerine amcamin elini hissetmek biraz dahi olsa teselli vermisti. Içimi isitan ask atesinin yerine amcamin sefkati isitiyordu simdi. Düstügüm karanlikta bir isik, düstügüm batakta bir el olmustu amcam. “Üzülme” dedi, “Alisacaksin, alismalisin çünkü hayat bir kisinin anilarina sigmayacak kadar büyük…” Içimi saran hüzne simdi ise bir kin eklenmisti ama amcamin destegini arkama almakla bu zorlugu da asmam daha kolay olacakti…

7 YORUMLAR

  1. Galiba bir yanlislik oldu. Son paragrafta "sigmayacak kadar büyük" seklinde düzeltirseniz; ilk paragrafta da "oturuyorduk–oturuyorduk" sözcüklerinden sonuncusunu çikarabilirseniz sevinirim simdiden tesekkürler…

  2. Benim de amcam yok zeten 🙂 Rüya adamin amcasi yazida anlatilan yani hayali bir kahraman.Yasanmislik hissi verebildiysem basarabildim galiba 😀

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here