Anlamsiz Siir

0
7
Gücümün sonunda,cesaretimin idam sehpasini tekmelemek üzereyim
Elimi tutan yokmu,sesimi duyan yokmu
Çirpinan ömrüme bir damla sevgi çok mu
Ben istemedim kimse aglasin,kimse üzülsün istemedim
Rüyalarimi baharlarla süsledim
Bir avuç gök kusagi istedim
Biraz yagmur degsin dedim esmer tenime
Güzel olsun diye her sey
Meger kendimi çirkinlestirmisim her umut arefesinde
Ben her duada herkese mutluluk arayanim
Lakin ben hep zarar,ben hep ziyanim
Ben kendini bulamayanim 
Niye diye sormiycam böyle iste
Ben salak ben aptal ben korkagim
Keske bir tas olsam bassalar üzerime sizlamasa hiç canim
Keske kaybolmus bir mezar olsam dua edenim dahi olmasa
Hani nerede tül kanatli güvercinlerim
Uykusunda bile dua eden annelerim
Kiyak meltemlerim
Yok iste kimse yok
Kuyudayim uzattim elimi ne olur tutun hadi
Düsüyorum batiyorum çikarin beni
Tükendi nefesim çikmiyor sesim
Çok sey mi istedigim
Ben kendime gömülür susarim
Bu gece kendi kanima susarim
Ve bütün hiçkiriklarimi yüregime kusarim
Size kalsin ne varsa umuda dair
Biliyorum anlamsiz bu siir
Bu seferde böyle olsun be… 
 
 
 
 

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here