Anne Yüregi…

8
369

Kapiyi sinirle açti. Sertçe kapatti. Okul çantasini ayakkabiliga dogru firlatti. Ayakkabilar yere düstü. Bos ver, diye düsündü, nasil olsa annem toplar. Odasina gitti. Sabah okula giderken, daginik biraktigi odasini, tertemiz ve toparlanmis olarak buldu. Keyfi yerine gelmisti. Annesinin mutfaktan sesi geliyordu. Yanina gitti.
Annesi, çocugunun gelip sarilmasini bekledi. Tüm gün onun okuldan gelmesini bekliyordu. Oysa çocuk,

– Anne karnim çok aç dedi yemek yiyip hemen disari çikacagim.
Annesi,
– Oglum daha yeni geldin, yemegini ye, ödevlerini yap, biraz dinlen,ondan sonra çikarsin.
Çocuk annesinin söylediklerini duymazdan gelerek ayak üstü bir seyler atistirdi.
Dur oglum,yemek hazirlayayim bari demeye kalmadan çocuk kosarak odasina gitti.
Formalarini aramaya koyuldu. Keyifliydi. Kafasinda atacagi gollerin hesabini yapiyordu. Ama formalarini bir türlü bulamiyordu. Çekmecelerde yoktu. Dolabina bakti. Orada da yoktu. Peki neredeydi bu formalar? Zaten eskimisti.
Sinirlenmeye baslamisti. Kosarak odasindan çikti, mutfaga gidecekken annesini ayakkabilari düzeltirken gördü. Sinirle,
– Anne benim formalarim nerede diye çikisti. Niye ben aradigimi bulamiyorum.Kaç kere dedim benim esyalarimi kurcalama diye .
Oysa,biraz önce odasina ilk girdiginde, etrafin toparlanmis oldugunu görünce nasil sevinmisti.Bu düsünceyi hemen aklindan uzaklastirdi.
– Oglum çok daginikti odan dedi annesi.
-Nerede benim formalarim diye çikisti, çocuk yine.
Annesi yikadim deyince of anne of,diye kükredi çocuk.
– Bana sormadan niye yikiyorsun ki? Of anne of ya, diye söylenerek odasin gitti. Annesinin
– Ne bileyim oglum bugün top oynayacagini dedigini duymadi.
Çocuk sinirden yerdeki topa bütün gücüyle vurdu,sandalye yere düstü.Annesi,kapiyi açip odaya girerken, oglum, dedi, ben sana yeni…
Cümlesini tamamlamadan çocuk annesini yüzüne kapiyi kapatip, kilitledi yatagina girdi. Agliyordu. Arkadaslarim simdi ne güzel top oynayacak, diye düsündü. Annesine kiziyordu, üstünü örttü. Gözlerini tavana dikti, uyukluyordu. Tüm gün okulda kosusturmaktan yorgun düsmüstü narin bedeni. Gözlerini kapadi. Farkinda olmadan rüyalar alemine yolculuk etmeye basladi.
Beyaz bir bulutun üzerinde oturmus, diger bulutlarin arasinda yolculuk ediyordu. Yeryüzündeki insanlar karinca gibi görünüyordu.Gülerek sarki mirildaniyordu. Hava açikti ama tam karsidan büyük kapkara bir bulutun geldigini gördü. Korkmaya basladi. Siyah bulut yaklastikça, ortasindan etrafa isiklar yayiliyordu. Çocuk, ne yapsam diye düsünürken, gördügü seyin isik degil bir kelime oldugunu fark etti.
ONLARA sözcügünü okudu. Artik hem korkuyor hem de bu üzerine dogru yaklasan bulutun üzerinde ne yazdigini merak ediyordu. SAKIN sözcügünü gördü. Artik siyah bulut iyice yaklasmisti, neredeyse üzerinde oturdugu buluta çarpacakti. OF BILE DEME cümlesini okudu. ONLARA SAKIN OF BILE DEME.
Siyah bulut büyük bir gürültüyle çocugun yanindan geçip gitti. Ter içinde uyandi. Saate bakti, yaklasik iki saat uyumustu, oysa her sey bir kaç saniye sürmüs gibiydi. Alninda biriken terleri sildi. Geçen gün babasinin kendisine anlattigi hikayeyi hatirladi. Kosarak odasindan çikti. Hiç bir sey söylemeden oturma odasindaki annesine kostu. Boynuna sarildi.
Özür dilerim annecim,dedi.
Öptü. Çocugun kokusunu duyumsamak ne güzeldi anne için. Annesi yastigin altindan bir takim forma çikardi.
Bak dedi bunlar senin bugün aldim sana verecektim ama. . .
Çocuk yeniden annesine sarildi. Agliyordu . . .Devamini Gör

8 YORUMLAR

  1. tam okuyup, konunun içinde hissetmistim ki kendimi, bir de ne göreyim :)))

    butoonn 🙂

    (iyi güldürdünüz beni ya, Allahta sizi güldürsün… ama yazi süperr)

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here