Artik Veda Vaktidir…

0
182

Nereye gitsem orada, nerede dursam art arda. Hep seni soruyorum ya… Bir resmin bile yoktu elimde. Bir adres sadece, bir adres defterimde… Açip onu yazsam sana. Durma desem, gel desem, bul desem… Diyemem ki…

Seninle söylesirken sahilde… Sen yoksun ellerimde. Ama seninle söylesirken sahilde…

Yüregime yasak koysan…  Koyamazsin!  Kâr etmez…

Gözlerime yasak koysan…  Bil ki seni dinlemez.

Ellerime yasak koysan…  Onlar yazmaktan vazgeçmez.

Seni aramama ve yazdiklarimi yollamama yasak koysan…  Iste bu olur. Koydun sende zaten. Seni arayamiyor, sana yazamiyorum. Ve yine sana yazdiklarimi, yine sana yollayamiyorum.

Öyleyse doldur!  Iki kadeh var, bosalmis ikisi de. Doldur da senin ellerinden içelim. Doldur da bu olmazlarla dolu aksamda, efkâr kadehini seninle bitirelim.  Bitirelim ve dönelim artik. Dönüs vaktidir çünkü… 

Evet, dönüs, yani veda vaktidir yine.

Bir zaman geçince, bir yer geliyor ve bitiyor nedense.  Söylemi sikintili, anlatimiysa hüzünlü olan bir kelimenin zamani geliyor. Hosça kal zamani simdi…

Geldik… Gelmek güzeldi… Ne özlemler vardi içimizde… Dinmese de avuttuk biraz… Anlattik kendimize… Nasil birikip, nasil yükledigini gördük. Nasil tükenmeyip, nasil kanadigini… Nasil canimizi yaktigini yasadik an be an.

Ve bir öfkeyle, bir isyanla satmak istedik, acitanlarin, kanayanlarin bir kismini. Olmadi yine. Özlemler öylece duruyor heybemizde. Ayriliklarin acisi öylece, kan revan içinde yüregimizde. Ve dönüyoruz böylece.

Bizimle gelende durmadan, dinlenmeden bizimle dönüyor yine. Burada bir sey birakmiyoruz.

Sahile, sulara, Toroslara hosça kal diyecegiz. Bir daha “görüsmek üzere” diyerek… Bunun istemini ve özlemini biriktirecegiz içimizde.

Rakiya, meyhaneye, yazmaya devam. Onlari gittigimiz yerde de bulacagiz, bu belli.

Ama döndügümüz yerde… Asil aradigimizi bulmak degil, sadece unutmak bekliyor bizi. Unutma çabasi, unutma gayreti bekliyor. Profesyonel bir edayla, acemi bir sekilde…

Unutmanin mümkün olmadigini bile bile, bunu söyleyecegiz her seferinde. Bunu isteyecegiz yüregimizden, bunu saklamaya çalisacagiz görmeye can atan gözlerimizden…

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here