Ask Bitti – Hayatla Beraber Gülümsemek!

10
46

Gözlerimizi dünyaya ilk açtigimiz zaman aglariz. Gülmek daha sonradan kazandigimiz bir davranis. Ilk hatirladigim gülümseme annemin gülümsemesi. O gülümsedikçe hayatta akan sular durur sanki. Tüm dertlerim geride kalmistir. Asamiyacagim engel yoktur. Öyle bir güç verir bana.

Çocukluk yillarimda çok neseli etrafima gülücükler saçan sen bir tipmisim. O küçücük yaslarda basima gelmeyen olayda kalmamistir ayrica. Fakat geçirdigim kazalarda ne çok korkmusumdur ne de gülmeyi birakmisimdir. Hep genis bir çevrem olmustur. Eglenceli, dolu dolu bir çocukluk… Problemlerime hep gülerek yaklasmisimdir. Ve insanlari çok sevmisimdir. Her gördügüm yabanciyi inceler nasil bir hayat yasamaktadir diye düsünürdüm. Ben hayata gülümsedikçe sanki hayatta bana gülümsedi. Süper arkadaslarim, süper ögretmenlerim, süper notlarim, süper bir ailem, her seyiyle süper bir dünyaya sahip oldum.

Gençlik yillarinda ise unuttum. Kiz arkadasim birakinca, askima karsilik bulamayinca gülemedim. Ben gülemedikçe olaylar canimi çok yakmaya basladi. Insanlardan sogumaya basladim. Ben gülemedikçe kendimi sevmez oldum. Ailemi, dünyayi, dünyadaki her seyi sevemez oldum. Tekrar gülümsemeliydim. Hayat bana sirtini çevirmisti. Tüm birikimim elimden uçuyordu ve ben gülümseyemedim.

Lütfen gülümseyin arkadaslar! Ailenize, çevrenize her gün aynada kendinize gülümseyin. Siz gülümsedikçe hayatin ve hayattaki birilerin hosuna gidecektir.

10 YORUMLAR

  1. tesekkürler editör arkadaslar.Ilk yazimdi biraz heyecanlandim açikçasi kendi hayatimdan hiç bahsetmicektim ama öle oraya dogru kaydi aklim.Geçmise bir kez daha bakmak istedim kopuk kopuk.

  2. olmazzzzz, bahsettirir renklidergi… =)

    Aslinda kismen de olsa bir nevi terapi bu yazma isi. Hele böylesine tanimadigin ama sosyallestigin insanlarla birlikteyken…

    Basindan geçenler, ask denilen zveat ile aklinin basindan gidisi, yasadiklarin… ama bunun farkindasin ve de buradan "Siz de farkina varinnnn…" diye ssleniyorsun.

    Ne mutlu sana. Ya farkinda olmayanlar?

  3. Bugün kampüs otobüsünde,o sikis tikis kalabalikta oturmaya yer bulabilen sansli insanlardan biriydim.Yanimda da bir kiz arkadasimla beraber derslerden ordan burdan konusuyorduk.Daha da kalabaliklasmaya devam eden otobüste yanimda ayakta bekleyen bir kiz dikkatimi çekti,ellerinde agir olduklari sayfa sayisindan belli bir sürü kitap ve defterle dengesini korumaya çalisiyordu.Ne kadar zorlandigini yüzünden anlamak gayet kolaydi. Baktim,gülümsedim, "istersen ben alabilirm kitaplarini" dedim.Beklemedigi bir davranisin saskinligiyla verdi kitaplarini.Inerken de o kadar güzel gülümseyip tesekkür etti ki insanlara ufacik da olsa gülümsemenin ve iyi davranmanin tadini bir kez daha aldim bugün. Bencede hep gülümsemeli :-))) Vakit "yasamak" vaktidir.. Herseyiyle ..

  4. Evet yazinizi okudum elinize saglik güzel bir anlatim. Çocukluk yillarim yoksulluk içinde geçmesine ragmen genede mutluyduk. Büyüdükçe memnuniyetsizlikler sardi etrafimizi hiç bi seyden tat alamaz olduk. Hayat daha agir gelmeye basladi. Çocukluk yillarimdan küçük bi ani anlatmak geldi içimden. Küçügüz o zamanlar sinemaya gitmek deyim yerindeyse moda ,11 yasindayim samimi kardes dedigim bi arkadasimla sinemaya gitmeye karar verdik. O zamanlar serbestiz böyle korkular yok, çocukkken geç sattlere dek sokaaklarda doya doya oynabiliyoruz neyse sinemeya gidicez ama bizim kedilerimiz var onlarda götürelim istiyoruz. Bi yolunu bulup çantalarin içine saklayarak götürdük kedileride nasil olduysa benim kedi firladi çantadan sinemeda ordan oraya kanalikta millet ne oluyor diye ayaklandi isiklar yandi sinemea görevlisi bizi kapi disari etti onu hiç unutmam…………. elinize saglik derken yazilarinizin devamini bekliyoruz tskler.

  5. Editörüme katiliyorum.Yazmak gerçekten banada terabi.Sevinçlerimi,hüzün ve karamsarliklarimi kendimce yazmak beni rahatlatmaktan da öte haz verdi hep…

    Yasares, aramiza hos geldiniz . Yazdiklariniz çok dogru …Hayat aslinda bir yansimadan ibaret…Bazen verdiginizi size geç yansitsa da sonunda mutlak aliyorsunuz verdiginizi…

    Tebessüm etmek,gülümsemek iyi bir baslangiç bence de…

  6. ben bu yaziyi nasil kaçirmisim, kisa ama içinde çok güzel bisiler yakalamak mümkün yüzümde gülümsemeyle okudum hem yaziyi hem yorumlari=))

    ne denir ki baska, gülümsemek güzel yahuu=)

  7. @dostzade

    Öncelikle hosbulduk.Bence de baskalarinin dedigi gibi hayat acimasiz degil tam tersi biz acimasisiz,en çokta kendimize. Yeteneklerimizi ve yeteneklerimizin sinirlarini bilmiyoruz.Kolay pes ediyoruz(özellikle ben :(…)Hatta bir isi hiç denemeden, zaten yapamam ben bunu deyip pes ediyoruz.Bazi seyleri gözümüzde büyütmememiz lazim.

  8. @delisey

    Seni nasil unutmusum ben:)Gülümsemenizde bizimde birazcik katkimiz olduysa ne mutlu bize.

    Bak beni bu saatte gülümsettin yahu:))))

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here