Aslinda…

0
37

Özgür romanlarin eseridir,
Bagira çagira uyansak da kabuslardan,
Uykusuz kalip, göremesek de yolun sonunu
Ya da uykuya dalip, kaçirsak da
Mutluluga giden son seferi,
Bir sonra ki seferi umutla beklemektir, hayat
Saydigimiz yeri sasirsak da,
Ya da bikip, yarida biraksak da
Yani sonunu göremeyip, tam sayisini bilemesek de 
Yildizlari sayma deliligini yasamaktir, hayat.
Çamurlu yerine denk gelsek de,
Pismis ayvasini agzimiza düsmesini beklesek de,
Ya da üç elmasindan birinin basimiza denk gelmesini beklesek de
Yine de gölgesinde keyif yapmaktir, hayat.
Bütün gün onlari bekleyip de
Gece oldugunda göremesek de,
Tamam bu benim dedigimiz de,
O kayip gittiginde
Arkasinda dilek tutmakla yetinsek de,
Ne kadar yüksek olduklarini bildigimiz halde,
Ama yüksek bir yere çiktigimizda,
Yakalamayi beceremeyip, sonunda basarisiz olsak da,
Yine de sonsuz olmasa da, essizdir, hayat.
Repligimizi unutsak da,
Bekledigimiz pas gelmese de,
Ve beklemedigimiz bir anda takilip, düssek de,
Yine de tüm safligimizla çiktigimiz sahnedir, hayat.
Yollari inisli- çikisli olsa da,
Tek yönlü yoluna sapsak da,
Kestirme sanip, yolunu uzatsak da,
Yine de seçtigimiz güzergahtir, hayat. 

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here