Ay Isigi

9
144
    Ay isigi, Günes isigindan daha degerli olmustur hep. Günes isigina ulasmak kolaydir. Gündüz vakti, odanda bir isik, bir aydinlik varsa, bu Günes isigidir. Ama gece, odanin isiklari kapaliyken, odana bir isik sizmissa, bu sokak lambasi olabilir, araba fari olabilir, karsi apartmanin herhangi bir katinin herhangi bir odasindaki beyaz renkli isik veren ampul olabilir…
Ay isiginin pencereden odana vurabilmesi için, pencereden baktiginda görebilecegin bir yerlerde olmasi gerekir. Ve eger bakip Ay isigi olduguna emin olursan, nadir olan bir seyi yakalamis gibi gelir belki de sana. Saf bir isiktir o, belki öyle oldugunu bildiginden öyle hissedersin. Ta oradan, binlerce kilometre uzaktan gelir yataginin üzerine düser isik. O an, odani yarim yamalak aydinlatan isik sadece Aydan geliyordur. Sanki sadece senin odan için ugrasiyor gibi, sadece sana özel bir sey gibi. Halbuki Ay, dünyanin her tarafinda ayni Aydir. O an sadece senin odana gelmez isik, dünyanin baska bir kösesinde de gecedir o an, ve dünyanin o kösesinde küçük evinin küçük odasindaki yataginda uyumak üzere olan küçük bir siyahi kizin da yüzüne vuruyordur.
Kiz Aya dikkatle bakiyordur, baktikça Ay küçük kizin algisinda koca bir yüze dönüsmektedir, kiz korkar, arkasini döner. O an Ay, sehirden köyüne dönmüs, sessizce evine gitmekte olan, elinde iki-üç poset tasiyan, kisa boylu, incecik, çökmüs bir babanin yolunu aydinlatmaktadir ayni zamanda. Ay o anda, karisi öldü öleli, yirmi üç yildir yalniz basina yasayan kitap saticisi adamin yatagina vurmaktadir. Fark etmez adam, kapatir perdeyi, yatar. Belki de o gece son gecesi olacaktir adamin. Son defa Ayi görme sansini fark etmeden reddetmistir böylece. O anda Ay alti yasindaki bir köylü kizinin minik yatagina, kizin yüzüne ve yastigina da vurmaktadir mesela. Kiz yakinda okula baslayacaktir, ilk defa yeni ayakkabi alinmistir ona, ayakkabi da o anda kizin yataginda, sag tarafinda, ay isiginin altindadir. Kiz Ayi görmez, kirmizi ayakkabilarini seyreder. Belki de Ay o anda, ertesi gün ölecek olan birinin yüzüne de vurmaktadir.
Durduk yere umut verir belki de ona, beyaz isigiyla. Ve o anda Ay belki de okula devam ederken iki sene yasadigim çati katindaki odanin tek penceresinden geçip tahta tabanina, Onunla fazla önem vermedigimiz hizli kahvaltilarimiz için de bazen kullandigimiz masama, üzerinde biraktigim bardak altligina vurmaktadir. Kahvaltilardan sonra, ya da bazen uyandigimiz gibi, bazen gecenin çok geç saatlerinde kahve içip müzik dinlerken de kullandigimiz masaya…
Onunki biraz ilik, sütlü, benimki sade, bir ufak kasik sekerli. O tahta masada, kahve kupalarimizin yuvarlak tabanlarinin biraktigi çok silik, ancak kuvvetli bir isikla dikkatli bir sekilde bakildiginda görülebilecek halka seklinde iki iz kalmistir belki de. Ay isigi onlarin da üzerindedir kim bilir?

9 YORUMLAR

  1. gün batmak üzerekyen genelde,
    kapanir gri örtüsüyle gökyüzü mavisinin üstüne.
    iki apartman arasi boslukta, vakti geldiginde
    özledigim ay isigim bana dogru isildar gözlerimde…

    ne siirler, ne duygular…

    ay isigi takipte:)

    delisey,

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here