Aylardan Aralik Günlerden Ayrilik – Yas, Teyzeme…

10
100

Hayatin tek gerçegiyle yüz yüze gelmek ve ruhun isiga yükselmesini üzüntü ve çaresizlikle izlemek…

Öz olan yasamin telasi nefes aldigimiz müddetçe tüm sevdiklerimizi ertelettiren evrensel güç. Ayni dünya da ayri yollardayiz. Tek ortak nokta “özlem” bu günlerde. Zaten her zaman hepimizden cesurdun, ilk adimi atmani da buna yoruyorum. Gözü karalik, güçlü bir durus seni düsündügümde ilk aklima gelen özellikler.

Zaman her zamanki gibi aceleci kim bilir belki de biz insanlar tez canliyiz. Ruh hala bedene hapsoldugunda gerçegi göremiyoruz galiba. Ayrintilarla kaybedecek zamanlarimiz olmuyor ne tuhaf degil mi? Hani ne var ki ölümün oldugu yerde bu kadar per perisan duygular. Insani yaradilis tezatliklarla dolu bazen sasiriyorum çok mu beylik laflar ediyoruz acaba, mesela olmazsa olmaz dediklerimiz bir gün olmuyor ama biz var olabiliyoruz bir sekilde. Canin yansa da kabulleniyorsun. Hayir, hayir unutulmak degil elbette suretinin belirdigi her an sol yani öyle bir aciyor ki insanin.
Umarim iyisindir, biliyor musun seni hayal ederken alabildigine bir yesillik düslüyorum, tam ortasinda kocaman bir saray içinde o meshur kahkahalarinin yankilandigi önünden akan berrak bir irmak ara sira dalip gittigin ve gününün çogunu karsisinda geçirdigin bir aynan var, bizleri izledigin. Irmak akiyor, zaman akiyor….sen bizi izliyorsun ve biz büyüyoruz.

“bir varmis bir yokmus evvel zaman içinde, aslinda çokta eski bir zaman degil, hani laf icabi söylüyorum, devamli gülen, ruhundan hayatiyet fiskiran, dünyanin en bilgili en anlayisli teyzesi yasarmis”

Büyüdükçe, büyüyor içimizdeki telaslarda. Gittiginden bu yana hayat muafligini çekti üzerimizden, zamaninin çocuklari bugün hayata atildi biliyor musun? Kimi evlendi sonucunda minik bireyler katildi ailemize öyle tatlilar ki. Gitgide büyüyor ailemiz. Senin varligindan haberdar olmayacaklari adina üzülüyorum aslinda. Evlilik telaslari basladi, yeni bireyler aldik ailemize, enisteler, yengeler, asklar, bitisler, yeni baslangiçlar, insani olmak adina yasanilan ve olmasi gereken ve oldugu gibi gelisen birçok yenilik.
eee tabi iyi seylerin kiymetini bilmek adina kötü olaylarda yasiyoruz ara sira, iyimserligim tuttu yine bu konuda seni örnek aliyorum. Sanirim kötü seyler de olmali, olmali ki yasamdaki açik ton renkleri ayirt edebilelim.
Vicdani iç savaslar agir basiyor bu ara zira insanligi anlayamiyorum, sen bizden daha mutlusun degil mi? Zamana inat tebessümlerinle var oldugun bir kaç fotografta yer almak, özlenilmek, yok oluslarin pençesinde var olan tek gerçege yaklasirken, esas âlemde var olmak daha mi iyi ne…
Dünyanin en tatli bebegi bugün anaokuluna gidiyor ve dünyanin 2. en tatli bebegi de dünyaya geldi. Suan 4 yasinda. Görüyorsun ya onlarda herkes gibi zamana karsi koyamayanlardan kocaman adam oldular. 
Emrem çok özlüyor seni hepimizden çok. Anlamaya çalisiyorum ama ne kadar aksettirebiliyorum ya da ne kadar faydasi olabilir bilmiyorum…
Arada bir senden konusuyoruz cesaretini toplayabildigi zamanlar, senin ne kadar iyi oldugunu anlatiyorum, annesinin bu dünyadan daha güzel yerlerde oldugunu, bencillikten, riayetten, yasarken yabanci olmaktan, vefasizliktan uzak bir diyarda sade güzellikler içinde oldugunu anlatiyorum senin için telaslandigi zamanlar. gülümsüyoruz beraber sonra hiç istemedigimiz halde konuyu degistiriyoruz….

“Dünyanin en tatli teyzesi kahkahalariyla meshurmus. Hayata inat o kadar gülermis ki bütün dünya kötülükleri giptayla bakarmis ona. Aldirmazmis ama inadina gülermis çünkü kahkahalarin bulasici oldugunun farkindaymis, inanirmis güzelligin, iyiligin gücüne. her adim attigi yere isini götürürmüs....”

Anneannemle dedem de iyiler, kenetlenmisler birbirlerine. Yazlari evleri senlenince çocuk gibi oluyorlar öyle sen öyle neseli. Bayram harçligi alan çocuklara benzetiyorum onlari. Ama bazen öyle derinlesiyorlar ki, okuyabiliyorum o an aklindan geçenleri, görebiliyorum çok net gözlerindeki dolulukta beliren fotografi, devamli gülen bir kadin… Belli ki yüreklerini acitiyor o kadinin yoklugu… Kiyamiyorum o ani bozmaya öyle birlesiyorlar ki seninle susuyorum seni izliyorum onlarda hiç bilmeseler de…
Teyzelerim dersen torun torbaya karisti derler ya hani, yeni misafirlerini hayatlarinin baskösesine buyur ettiler, hediye miniklerde katildi ailelerine. Dünyanin en tatli bebekleri, doganlar ve dogacak olanlar. Dünyanin kötülügüne sikilan minicik yumruklari var. Gittigin zamanin çocuklari bugün ergen oldular ya…
Annem mi? özlüyor seni dillendirmese de çokça, adin her geçtiginde gözünde biriken, bazen bosalircasina yagan damlalarindan anlayabiliyorum. Özlüyor yol arkadasini, sirdasini, dostunu. Senle dertlesmeyi özlüyor o huzur veren isigini ariyor, gelmiyor da elinden bir sey, biriktiriyor bir gün karsilastiginizda anlatacaklarini.
Ve ben ayni kaldim galiba zamana inat, biraktigin gibi. Inatçiyim yasama karsi merkezinde durmuyorum yasamin kiyisindayim çokça, izliyorum telaslari, insanlari betimliyorum, üzülüyorum seviniyorum ve özlüyorum.
Kisacasi gittiginden beri renkler tondan tona koyulasiyor.yanilgilarimiz boyumuzla es deger, dünle yarin farkli elbet ama günler hep ayni. Bir bir kayiyor yildizlar sig dileklere takilip yüklüyoruz omuzlarina. Denizleri biraktik ve sonsuz ufuklari sig sulardayiz sogurken içimiz.. Bir muska gibi içimizdesin, bir dua dillerimizdesin, gitmedigini biliyoruz aramizdasin, sohbet konularindasin, ara ara gözlerdeki yaslarda, ara sira hafif tebessümlerdesin, derinlerde bir yerlerde hep saklisin. Hepimiz böylesi bir dünyaya uyanirken gitmekte çok haklisin….

” Dünyanin en güler yüzlü teyzesi bir gün dünyadan gitme karari almis. Sevdiklerini karanlikta birakmamis elbet, isigindan bir nebze birakarak ve hep onlari izleyecegine söz vererek. Sevdikleri kabullenememisler elbet ama kararliymis, güzelliklerin ülkesine gidecekmis ait oldugu güzelliklere…ve takvimler araligi, saatler ayriligi gösterdigi vakit sevdiklerine son kez gülmüs…. Bir varmis bir de baktik yokmus, bir variz yarin bir de bakmisiz bizde yokuz….”

Dünyanin en çok özlenen teyzesine…

Levent U…(zetthdark)

10 YORUMLAR

  1. Bu gün Bu özel yazi benim hala hayatta olan ve 1 yildir kirgin oldugum teyzemin gidip ellerinden öpmem için karsima çiktigina inaniyorum,yaziniz beni çok duygulandirdi,çok geç olmadan sevdiklerimizi kaybetmeden deger bilmeliyiz…

    Tesekür ederim,,,Ben de ögrenmeye çalistigim bir güzel sözü sizlerle paylasmak isterim,Hani yazinizda "ruh bedende hapis" diyorsunuz ya …islam tasavvufunda bilinir ki ölen yaraticisina kavusur,,,Hay dan Gelir… Hu ' ya döner,yani biz yasayanlar ruh bedende kabir içindeyizdir,,,,bu sebeple Hz Mevlana'nin su güzel sözü "ÖLMEDEN ÖNCE ÖLÜNÜZ"yani hayatta iken nefsimize yenik düserek duygularimizi gizlemeyelim,,,kendimizden önce baskalarini düsünelim,sevgimiz ipaylasalim….yaziniz beni çok olumlu etkiledi tekrar tesekkür ederi.m,ilk firsati yaratacagim çok geç olmadan:((

  2. bazen hiç ummadigimiz seyler bir anda karsimiza çikip anlik tesadüflerle bize vesile olabiliyorlar… eger böyle güzel bir seye sebeb olusturabildiysem sayet ben daha ne isterim ki …. beni çok mutlu ettin. yasarken susmali insan karsindaki susukunlugunda zafer kazandigini sansada… kirmamali bir yürek baska bir yüregi, yüregin kimyasi farklidir çünkü kabuk tutmaz yaralar…

    bende sana hayatimin felsefesini belirleyen gandhi'nin sözünü söyleyeyim o zaman "göze göz dünya kör olur" her yikiciliga onarici ol yorulursun muhakkak ama, buna deger…..

    tesekkür ederim tekrardan çok mutlu kararina çok mutlu oldugumu bil….

  3. HANI ÖZLEM DUYGUSU IÇIMI BUKADAR YAKMASA, HANI ONSUZLUK KELIMESI BENI BUKADAR YALNIZ BIRAKMASA ,UTANMADAN AGLAYABILSEM MESELA BELKI O AN BENDE NERDE YITIRDIKLERIM DIYEBILIRDIM. ÇOK AGLATAN BIR YAZI OLMUS 🙂

  4. dost… tesekkür ederim =) amaç elbette ki aglatmak degil.. ama yasamin bir yerinden geçiyor hüzünler, kayiplar… geçtigi yerden dökülüveriyorlar kalemine kagidina… özlem ve çaresizlik birlestiginde yikici bir güç çikiyor…

  5. haklisin.en iyi yazilar,en büyük acilarin içindeyken en büyük umudu tasiyabilenlerden çikar bence.aci da umut da kendini gösrmis.ve elbette <ÖZLEM> ve su konuda da katiliyorum ki ayriliklar-özellikle ölüm-çaresizligin insanin sol yanini en çok burdugu anlardir.

    <kalemine saglik kardes:)>

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here