Ayrilik Dönencesinden Notlar…

1
22

Dokundugumuzda alev alev yanan avuç içlerimizin sicakligi öldü önce… Benim için ölen bir sey daha vardi, elaya çalan gözbebeklerindeki isiltili bakisi.. Önce bal tonunda olan tarafi, daha sonra… Daha sonrasi da var;  ayaklarimizla adimladigimiz sehrin sokaklari enfarktüs geçirmis olmali, bir daha canlanamadi bitkisel hayatta…

Uzunca süre konusamadik, haber alamadik birbirimizden, konusamamak neymis o zaman anladim… Susmanin ötesi bir sey! Açik araligindan mutluluk lezzetleri sizan dudaklari kaybettim karanlik bir dehlizde… Isiksiz, zifir gece gibi soguk ve tatsiz kaldim… Sadece kendime ait bir yolculugun körlügü.. Sagirligi, bir duyamamanin sessizligi ve ölümü hayatin…

Öncesiz sonrasiz bir hiçlik! Yitik topraklarin öyküsünü hatirlatti duygularim… Insan bir kez doguyor ve bir kez ölüyor hayatta… Bir hakkimiz var yasamda.  Ama…

Sen gittin ya, içimden bir kelebek kanat çirpti can çekisti… Gittin ya hani her sey ölmeye basladi tek tek..

Delisey,

1 YORUM

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here