Baslik Bulmaya Degmez…

20
38

Diyor ya sair “tasin sert oldugunu insan bu yasa gelince anlarmis” diye..Ayni yerde, ayni tecahül-i arifi yapiyorum. Bilmezden geliyorum. Ama surasi da dogru ki insan bir yasa gelince anliyor bazi seyleri. Hayatin sillesini yemis biri degilim belki ama. Yoruldum artik ben. Her sabah baska türden bir umutsuzlukla uyanmak, her gün istemedigim bir yere dogru yola koyulmak. Neden böyle ki sanki her sey? Benim yaptigim sey, bir selalenin sularinin döküldügü yerde durup, ellerimle suyu durdurmaya çalismak gibi. Coskun  akan bir derenin, üstelik bir de bardaktan bosanircasina yagan yagmur altinda akis yönünü degistirmeye çabalamak…

Ipe sapa gelmeyecek, dise dokunmayacak meselelerle ugrasiyorum ya! Bes para etmez bir ton adamla muhattap oluyorum her gün. Içlerinde görmekten bikmadigim suretler o kadar az ki. Koyu bir umutsuzlukla, yanlis bir kararsizlik arasinda bocaliyorum. Ya neden hayat böyle, neden? Nefes aliyor olmak, bilmem kaç tane hücreye sahip olmak mi varolmak?Elinde bir telefon sms yagdirmak mi ask? Birilerinin sesini bastirmak mi adalet? Dolap çevirmek mi dostluk? Araliksiz üzmek mi deger vermek? Durmaksizin sorularla bogusmak mi Allahim yasamak? Bu gidisata karsi direnebilmek güç! Korkuyorum tamam mi, korkuyorum. Ne halin varsa gör hayat, benden bu kadar!..

The life..

20 YORUMLAR

  1. Vallaha ben de korkuyorum ha!! Hem de kendimi çok cesur bilirken hayata karsi:)

    Ne demeli, ne demeli, ne demeli?? hmmm… Yazinin ana fikri gelip oturdu zihnime, tam da karisik oldugum bir döneme yerlesti cümlelerin the life:)

    Adalet, esitlenme, askimsi duygular, dise dokunmayacak meseleler, bes para etmeyecek varliklar v.s

    Anlamlandiramadigim anlamsizlikla bi kahve içeyim ben en iyisi:) al bakalim bu da sana:)

    (_)?

  2. ne denir ki, hangi yorum yapilabilir ki içinde bulundugun ruh haline…

    ne denir ki hayat'a.. temasi sadece "aci" mi olmak zorundadir hayatin..benden de bukadar..

    (bu yazin beni çok etkiledi canim benim)

  3. kolaya kaçtigini sanmak diyelim serkan bey biz ona, zira hayat bizi o kadar önemsemiyor ve biz gitsek bile o bizden gitmiyor… bizim sahsi yaralarimiz, pes edislerimiz, bitsede gitsek sloganlarimiz ne zamani durduruyor, ne de yasamin pimini çekiyor… zaman öyle de akiyor, böyle de.. öyleyse napiyoruz yasamin getirdiklerinin içini kurcalayip, küçük te olsa güzellikleri bulmaya çalisiyoruz…

    ve kendini yalniz hissetme the life herkes ayni yasamdan geçiyor ve sakin düsünme insan çesitliligini, konu hayat olunca her insan birbirine benziyor…

  4. gençlik perperisan… 23 yasindayim ettigim laflara bak… bazen kendime dönüp " hadi ordan lan" diyesim geliyor =)… bazen büyük kelimeler kurmaya çalistikça ne kadar egreti durdugunun farkina variyorum, ama ben daha 23'üm diyorum…ablacim sanirim yasamin güzelligini olgun yaslarda anlicaz. galiba yasamin yasamak kismi olgunluk gerektiriyor…

  5. ben çok mutsuzum bu aralar, hepsi bu.çok güzel bir hayatim vardi daha bir yil çncesine kadar.ama simdi her sey degisti.sevdiklerim dört bir yanda, basaramamaya basladim bir seyleri..ve ben mutsuzum.bu yazi da ruh halimin bir mahsulü iste.mutsuzum ve bahaneyi hayatta bulmaya çalisiyorum belki de..

  6. sevgili @zetthdark 2 türlü hayat var.

    1. si tv'de izledigin gibi, sinemada izledigin gibi bir hayat. Yolda yürürken, dokunmadigin, merhaba demedigin cisim ve yasamlarin toplami olan hayat.

    2. si ise bas rolde oynadigin hayat. Basroldesin, ötesi yok. Sen kötüysen çevren de kötü, sen iyi ise onlar da iyi… (salt iyilik kötüük degil, hayata bakis açisindan el ettigin degerlendirmedir kasdettigim.)

    sevgili @the life basrolünü oynadigi hayat filmini anlatmis. Senaryonun bu kisimlarini böyle oynamasi gerekiyor ve durumunu anlatiyor bana göre…

    Sevgili @the life laf çok, ders vermek, söyle böyle yap demek dünyanin ennn kolay islerindendir.
    Naçizane önerim:

    Bir seylere tutunmalisin, ama kisi, ama hobi ama aliskanlik… Ve eger bu huzursuzlugunu asmana yardim ediyorsa devam et onunla, birakma…

  7. Bana tutun sen banaaa, geell bana geell:) (hadiseye benzedim:))

    Bir husumet, bin nasihata bedeldir, düsmek gerekli ara ara, hayatin kaygan zemininde bu kural böyle. amanda düsmiyeyim, amanda kiçim basim acimasin, zarar görmeyeyim, aman afendim hiç üzülmeyeyim her sey bal börek olsun diye bakarsaniz daha çook bakarsiniz.

    dedimya bu kaygan zeminde yürürken, ayakkabinin altina yapisan bir kuruluktur her düsüs. bir gün bi bakarsin sen o kaygan zeminde paten yapiyorsun hemi de artistik:))

  8. geliyorum=)bilemiyorum.bazi yorumlarda demissiniz ya küstüm oynamiyorum desen de hayat önemsemez, akar gider diye..tam da bu iste beni rahatsiz eden.bir derenin dibine oturmus tas gibiyim.sular akiyor, zaman akiyor yanibasimdan.insanlarin çogu yaprak misali kapilmis suyun akisina gidiyor.bense gidemiyorum ileriye.takili kaldim geçmiste.ama su durmuyor dediginiz gibi…

  9. hmm üzüldüm inan ama genelde gönülden baglanmalar da pek bir ise yaramaz (bence!)

    Ben kendince sadece, salt, tek, bir, öz kendinle alakali bir sey ya da kimseden bahsetmistim. Sevgili degil dostu, arkadasi, sirdasi, Halil amca'yi, Ayse teyze'yi kasdettim, tenis raketini, eve akvaryum kurmayi, yamaç parasütü ile atlamayi kasdettim.

  10. Ergenlik pisikolojinden çok bana bazi seylerin zorlugunun benimsetmek istemis…gibi geldi

    "tasin sert oldugunu insan bu yasa gelince anlarmis" bu söze sunu söylemek isterim evet anlar ama dedigi gibi yasi gelince.. (:::

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here