Ben Bir Hayat Müptedisi…!

7
121

Nasil ki metnin tüm gerçegi satir aralarinda gizliyse,

O denli delice saklanmisim içime…

Satir çizgilerimde yasiyorum, satir çizgilerime agliyorum…

Kelimelerime yalnizca “sen” i tevil ediyorum…

Ayni nakaratin dizesini tekrarlayip ezberlercesine,

Ayni yeisleri karalayip duruyorum babayani bir sekilde…

Ayni ezgiyi tinlatiyorum baglamamin tellerine…

Ayni armoniyi sakliyorum yillardir, gönlümün tellerinde…

Hayatim, öyle paralel ki birbirine…

Hangi notaya baksam “sen”…

Hangi bosluga baksam “sen”…

Öyle susuz ki derunum ihya edilmeye…

Imkânsizin çizgisinde, öylesine müskül!

Belli belirsiz, sinirsiz bitimsiz bir sehrin kiyisinda,

Uçurumun kenarinda, yine senle…

Kimselere, kimseciklere göstermiyorum ne seni, ne beni…

Dört duvar arasinda, çigliklarima gömüyorum tüm bentlerimi, beyitlerimi…

Tasiyamiyorum, hak etmiyorum anlamsiz, muglâk bir infialligi…

Baska bir varliktim artik, tüm sifatlarin manasini yitirdigi…

Sen bir yasam biçaresi, ben bir hayat müptedisi…!

7 YORUMLAR

  1. yazinin içeriginden çok diline takildim ben, zengin bir dil kullanmissin, farkli bir renk olmus, derinlestirmis yaziyi..çok begendim gerçekten =)

  2. "ask bir yara açip kalbimde, o siziyla beni basbasa birakiyor." hicrancim bu satir çok hosuma gitti gerçekten..

    begenileriniz için tesekkür ederim 🙂

  3. Taze anilarin altina göm artik geçmisini , kimsenin hiç bir duygunun tek ilhami olmadigini ögren ama bu arada yaz, yaz ki anlam veremedigimiz duygularimizi satir aralarinda düsündür..
    Artik sen ustasin…Aklina ve kalbine saglik. ( :

temas_x için bir cevap yazın İptal

Please enter your comment!
Please enter your name here