Ben Ölüyorum Bu Gece

4
108

Bir uçurumun en ucunda..Bas dönmesi veren bir kösesi hayatin.Gözde yas birakmayan, dimagi kilitleyen, hisleri un ufak eden, toz duman yarinlara götüren bir gece.. Saat gece yarisini geçeli olmus biraz. Yilin en aci, en kederli, en sikintili gecelerinden biri.Haziranin son günü, temmuzun dünü..Bu bedenin içinde paramparça da olsa hüküm sürmekte olan ruh bile bu gece ölü. Nice vedada sallanan beyaz bir mendildir kendisi ama bu gece az biraz ölü. Umut biriktirmeyi birakmis arka ceplerinde. Bilyelerini kaybettigi oyunda saçmis onlari da etrafa. Ön ayaklari tutmayan bir kisrak misali, tek kursuna muhtaç. Kiriklar, kanlar, dayanamayislar derken.. Nasil da perisan. Per perisan.

 Rüya görmeyi birakali da olmus epeyce. Boynundan asili deri kaplanmis muskayi çikarali beri, uyku girmiyor gözüne besbelli. Inlemelerle dolup tasar olmus tek damla uykusu da.Biçare çocuk! Nasil da siska, nasil da ciliz! Ve nasil da korkar olmus aglamaktan.. Nasil da ertelenmis yasam onun vücudunda. Ne yüzünde bir pembelik kalmis, ne dudaginda. Ne kadar yorgun görünüyor göz bebekleri. Perçeminin döküldügü alni nasil da kirismis izdiraptan!

      Ölmüs bedenimin ayak ucuna oturmus ruhum. An sonra kanatlaniverecekmis gibi. Kalkmaya her saniye için hazir gibi. Vedalardan hazzetmedigi asikâr.. Düsmez kalkmaz bir Allah ya, düsüp de kalkmayan o olsa gerek! Nasil da mahkum uzanacak bir ele..Ne denli ufalmis kendi gözünde. Muhtemel yolcusu olacagi yolda bir arpa boyuna yakin yol almis. Yalan diyarlara yolculuk etmekte buldugu mutlulugu hiçbir sey de bulamamis demek!

    Kivranmaya, can çekismeye, sayiklamaya mecali kalmamis artik bu yalniz ruhun!Hem yalniz ve kimsesiz, hem dilsiz ve latifesiz, hem bir çiçek ki solmaya mahkum, soldu bil! Söylemeye niyet edip de söyleyemedigin ne varsa, söyledin bil.Zira yapacak pek de bir sey kalmadi. Bir yaz gecesi  ne bu ayaz, ne bu soguk?!. Temmuzun hemen evvelinde üsümeye aliskin degilim. Ince ince titriyorum ya, soguktan mi bilmem! Bitmek bilmez bir kis vardir belki de içimde.Baharlari yaprak açmayip, güzleri açmadigi yapraklarini döken agaçlarla süslenmis bir kis.. Tam suramda.Temiz kanla kirli kanin karisayazdigi yerde. Varsa bir hatam-ki muhakkak vardir- affet! Erdem diye, büyüklük diye degil; ardimdan açik kalan gözlerimi kapatmak zorunda kalmayasin diye.Adini ve sayisini bilmedigim tüm hayal ve kalp kirikliklarima da bir selam yollayip buradan, ölüyorum hemen simdi!

   Yaz.. Hem yaz, hem ayaz. Hem ayazli, hem sancili; hem örselenmis, hem ötelenmis; tüm sinirlari çizilip, tüm çizgilerin ölümde birlestirildigi bir gece..

    Ve ben bu gecede, ölüyorum sessizce..!

4 YORUMLAR

  1. ölmek sonsuzluga uyanmaktir, ruhu bedenden azad etmektir, bazen kafesin parmakliklarini yikarcasina atar yürek o vakit anlarsin ki yürege zor gelir tek bir vucud, bu durumda ya diger yarina sarilirsin, yada yüregi özgür birakirsin…

    ama sen yürege söz geçirenlerden ol, ölümsüzlügün sirrina makul olmak için henüz çok erken dostcum 😉

  2. ölmek sonsuzluga uyanmaktir, ruhu bedenden azad etmektir, bazen kafesin parmakliklarini yikarcasina atar yürek o vakit anlarsin ki yürege zor gelir tek bir vucud, bu durumda ya diger yarina sarilirsin, yada yüregi özgür birakirsin…

    ama sen yürege söz geçirenlerden ol, ölümsüzlügün sirrina erebilmek için henüz çok erken, ask ile ölmek için de … dostcum 😉

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here