Ben… Sen… Hatiralarim ve Hiç Bir Sey…

4
98

Isiklar içinde bir kis günü yasiyor Istanbul,
Neredeyse ilik,
Isitan bir günesin beklenilmeyen sicakligini hissederek,
Yürüyorum Istanbul un benim için hayaller ve hayaletlerle dolu arka sokaklarinda.
Artik kaybetmis olduklarima hala sahip olabilmemi,
Onlarla konusabilmemi, özleyebilmemi saglayan hayaletlerle,
O kadar çoklar ki…
Bu sokaklar kaybettiklerimle dolu.
Sonsuz hayaller görüyorum bu sokaklar da, sonsuz hayaletler,
Her biri ihanet ettigim duygularimdan bana kalanlar,
Bir çogu ne bir hayal, ne de bir hayalet,
Yoklar…
Kaybedince kaybetmiyorsun,
Unuttugunda, yüzünü hatirlamadiginda,
Adini hatirlamak içinde bir kipirti yaratmadiginda kaybediyorsun,
Unutmak kaybettiriyor.
Bir daha dönmeyecek olani özlemek!
Baska hiçbir özleme benzemiyor,
Her özlem içinde ufakta olsa bir umut barindirirken,
Özlemin böylesi, içine bir damla isik sizmayan, elleri bogazinda zifiri karanliga benziyor.
Eksik kalmis cümlelerim,
Söyleyemedigim arzularim,
Anlatamadigim isteklerim,
Kiliktan kiliga giriyorlar,
Hayaller, hayaletler,
Gölgeli sokaklar oluyorlar,
Tanimadigim, taniyamadigim biri,
Sen oluyorlar.

4 YORUMLAR

  1. Eksik kalmis cümlelerim,

    Söyleyemedigim arzularim,

    Anlatamadigim isteklerim,

    Kiliktan kiliga giriyorlar…

    iste o zaman hayiflaniyor insan neden böyle demedim böyle yapmadim diye keskelerle geçiyor ömür. tekrar aramiza döndügün için tesekkürler immortal hosgeldin.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here