Benim Dogdugum Sehirde

1
67
Benim dogdugum sehirde,
Ölüm denizlerdedir,
Yasamsa daglarda.
Günes rengi ömrümüz vardi bizim.
Anlayacaginiz bir isiktik hayatta.
Hiç gülemedik belki hayatta,
Ama, hiç aglamadikta.
Yasamadik belki,
Ama, ölmedikte.
Benim dogdugum sehirde,
Doga tüm güzelliklerini sunmustu, ama,
Göremeyen bizlerdik.
Benim dogdugum sehirde,
Yasanmisliklarim hiç olmadi belki, ama,
Keske” demeyi unutmustu insanlarimiz,
Çünkü “Ama“larla geçiyordu hayatimiz…

1 YORUM

  1. kaleminize saglik efem, siirinizi okuyunca Cahit KÜLEBI'nin essiz eseri "hikaye" geliverdi aklima. affiniza siginarak ekleyesim geldi…

    HIKAYE

    Senin dudaklarin pembe

    Ellerin beyaz,

    Al tut ellerimi bebek

    Tut biraz!

    Benim dogdugum köylerde

    Ceviz agaçlari yoktu,

    Ben bu yüzden serinlige hasretim

    Oksa biraz!

    Benim dogdugum köylerde

    Bugday tarlalari yoktu,

    Dagit saçlarini bebek

    Savur biraz!

    Benim dogdugum köyleri

    Aksamlari eskiyalar basardi.

    Ben bu yüzden yalnizligi hiç sevmem

    Konus biraz!

    Benim dogdugum köylerde

    Simal rüzgarlari eserdi,

    Ve bu yüzden dudaklarim çatlaktir

    Öp biraz!

    Sen Türkiye gibi aydinlik ve güzelsin!

    Benim dogdugum köyler de güzeldi,

    Sen de anlat dogdugun yerleri,

    Anlat biraz…

    Cahit KÜLEBI

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here