Bilim Kurgu Denemesi: Hapis Bölüm – 1

0
146
hapis
 
 

                                                         Hapis Bölüm 1

   Kulübenin kapisi açildi. Içeriden, ince yapili uzun boylu esmer bir kadin çikti. En fazla 30’larindaydi, oldukça saglikli ve atletik görünüyordu. Ince dudaklari, küçük dik burnu ve büyük kahverengi gözleriyle oldukça çekici bir kadindi.

Etrafini saran sik agaçlara bakti, derin bir nefes aldi, yüzünde küçük bir gülümseme belirdi, sonra birden birsey hatirlamis gibi gülümsemesi silindi. Ormanin içine dogru yürümeye basladi.

Engebeli ve büyük agaçlarla dolu arazide oldukça hizli yürüyordu. Yagli boya tabloyu andiran bu güzel ormanla hiç ilgilenmiyordu. Bir yere yetismek istercesine durmadan devam ediyordu. Saatlerce yürüdü, orman bitince bir tepenin eteklerine geldi. Hiç durmadan tirmanmaya basladi. Uzun kollariyla kendini rahatça çekiyor kuvvetli bacaklariylada yukari itiyordu. Tepenin doruguna ulastiginda karsisindaki manzara büyüleyiciydi. Sonu görünmeyen bir orman vardi karsisinda. Ama manzaraya bakmadi bile

.

Oldugu yere bagdas kurup oturdu. Kafasini gökyüzüne kaldirdi ve izlemeye basladi. Birsey bekliyordu. Saatlerce bekledi. Hiç hareket etmemisti sadece izlemisti. Hava kararinca geldigi gibi emin hareketlerle dogruldu ve tepeden asagi dogru yürümeye basladi. Bu sefer sadece hizli degil sinirliydi de adimlari. Solugu rahatlikla duyulabiliyordu, avuçlarini sikmis kosar adim kulübesine ilerliyordu. Karanlikta ormanda olmak onu hiç korkutmuyordu. Etrafindakilerle ilgilenmiyordu bile. Tek istedigi küçük kulübesine geri dönmekti. Kulübenin önüne geldiginde bir an durdu. Saatlerce yürüyüs ve tirmanistan sonra hiç yorgun görünmüyordu. Ellerini beline koydu bir kaç kere derin nefes aldiktan sonra yüksek bir çiglik atti. Oldugu yerde dolaniyordu, kafasini öne egmisti tirnaklarini avucunun içine geçirmisti. Tekrar bagirdi “NERDESINIZ!”.

Kulübenin duvarina bir yumruk atti. Kulübe sanki kibrit kutusuymus gibi içeri dogru ezildi ve yerle bir oldu. Kadinin siniri dinmemisti yandaki büyük agaca ilisti gözü sanki onun inadina dikiliyordu orada. Ona yöneldi, öyle bir tekme atti ki agaç vurdugu yerden ikiye bölündü ve siddetli bir sekilde devrildi. Kadin oldugu yerde durdu ikiye böldügü agaca bakti, ellerini dizlerine koydu, artik biraz yorulmustu, kötü bir sey yaptiginin farkindaydi devirdigi agaca son bir kez daha baktiktan sonra oldugu yere oturdu. Biraz sakinlesmisti;

“”Neden kimse gelmiyor? Neden burada biraktiniz beni? Burada mahsur kalmak istemiyorum yalvaririm gelin artik. Bu gezegen çok güzel ama içindekiler… Onlar beni deli ediyor! Onlara dayanamiyorum, nolur gelin artik. Eger beni duyuyorsaniz size yalvariyorum hergün bulusma noktasinda olacagim, ben onlara birsey yapmadan alin beni buradan!”

Ayaga kalkti yerle bir olmus kulübeye bakti. Pismanlikla “yenisini yapmaliyim” dedi.

——————————————————————————————-

Devam edecek :).
 
                                                                           Yazar: Inan Akmugan 
 
                                                             Yazar koçu: Tugba (Ayhan) Bindal

 

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here