Bilimkurgu denemesi: Duvar bölüm 1

0
116
duvar
 
                                                       Duvar Bölüm 1

Insan hep paranoyak bir canliydi. Yaratilisindan dolayi her zaman kendini tehlikede hissetti. Güvende olmak içinse hep yaptirimlar uyguladi. Idam etti, hapsetti, tecrit etti ve bir sekilde kendinden uzaklastirdi. Teknoloji gelistikçe uyguladigi yöntemler degisti. Suçlulari hapsetmek yeterli bir çözüm degildi artik. Bir sey yapmak gerekiyordu. Suçlulari suç islemeden önce tespit edip tecrit edecek bir sey. Bir genetik mühendisi insanlarin genlerine bakip onlari siniflandirmayi önerdi. Böylece suça yatkinliklari olanlar fark edilebilecek ve topluma zarar vermeden uzaklastirilabileceklerdi. Çogunluk bu fikri çok sevdi. Sonunda gece kapilarini kat kat kitlemeden uyuyabileceklerdi. Büyük bir oy çogunlugu ile kabul edildi. Ya  potansiyel suçlular, onlara ne olacakti? Onlari hapsetmek mantikli olmazdi. Çünkü daha suç islememislerdi. Ama toplumun içinde yasamalarina da izin verilemezdi çünkü bir gün suç isleyebilirlerdi. Bu düsünceler arasinda, daha sonradan duvarin güvenligini saglayacak olan KÖSTEBEKLER’ in liderleri ileri güvenlik uzmanlarindan olusan bir grup duvar fikrini ortaya attilar. Sehirlerin etraflarina son teknoloji ile donanmis bir duvar örülecek ve suçlularin damgalanmis vücutlari bu duvarlarin içinde dolasamayacakti. Duvar projesi çok geçmeden devreye girdi. Güvenli metropollerin disindaki her yer artik suçlularla ve potansiyel suçlularla dolu dev bir açik hava hapishanesiydi. Onlara degisik isimler takmaya basladi insanlar. Kimisi disaridakiler diyordu, kimisi de isaretliler. Ama en yaygin söylemi bizzat disaridakiler kendileri seçmisti damgalilar.

   Bölüm 1 Karar:

        Kadin kanepede oturmus agliyordu. Tek odadan olusan küçük bir evdi burasi. Ayakta 20’ li yaslarda bir genç oldukça tedirgin bir halde camdan disariyi izliyordu. Anne birden ayaga firladi;
“Bende gelecegim seninle! Ikimiz olursak daha iyi olur!”
    – Anne yeter artik defalarca konustuk bunu. Hayir dedim. Senin burada oldugunu bilmek daha az tedirgin edecek beni lütfen üsteleme artik.
        – Nasil hayatta kalacaksin orada? Haydutlarin içinde ne yapacaksin? Nasil yasayacaksin?
    – Ne haydutu anne? Ben haydut muyum? Ama gönderiliyorum orada benim gibi binlerce insan var. Hem oradada yapilacak isler varmis.
        -Yasa yok orada! Birisi cani sikildi diye seni öldürebilir! Digerleride üstüne basip geçerler kimse yardim etmez!
        – BURADA YASA VARDA NE OLUYOR! IT GIBI ATIYORLAR BIZI SEHIRLERINDEN! Su yanagima taktiklari damgaya bak. Bu gece aktif olacak. Ben artik oraya aidim anne hayatin boyunca beni göremeyeceksin ama sana söz veriyorum hayatta kalmak için elimden geleni yapacagim.
Kadin ogluna sarildi aglamaya basladi. O sirada disaridan yaklasan bir aracin sesi duyuldu. Çocuk camdan bakti. Annesine döndü
“Geldiler.” 
Kapi çaldi genç kapiyi açti. Kapida oldukça iri üniformali iki adam vardi. Boylari 1.90 civarindaydi omuzlari genisti. Üniformalari siyahti gögüs kisminda rütbe gibi yerlestirilmis kursun geçirmez plakalar vardi. Omuzlarindaki arma oldukça korkutucu görünüyordu. Koyu bir kirmizi üzerine kuru kafaya benzetilmis bir köstebek figürü vardi. Bunlar köstebeklerdi. Duvarin disiyla ilgili her türlü olaya bu birim bakardi. Sloganlari “Duvar sizin siniriniz bizim degil”di. Isimlerini araçlarindan almislardi.  Uzun zirhlarla kapli sivri burunlu kamyonetleri vardi. Bu kamyonetlerle kapidan çiktiktan sonra önlerine gelen herseyi dümdüz eder hedeflerine ulasana kadar asla durmazlardi.
Soldaki adam günes gözlügünü yavasça kaldirdi. Çocugun damgasina bir göz attiktan sonra kalin bir sesle konustu
 “Vedalasmaniz için 1 dakikaniz var”.
Kadin ogluna son kez sarildi. Onu gönderdigi yerde tek bir kural vardi “yasamak istiyorsan savas.”
Bölüm 2: Yürütme
Genç,  dev aracin arkasindaki küçük camdan, dogup büyüdügü sehre son kez bakiyordu. Gittigi yerle ilgili yillardir onlarca hikaye duymus onlarca film izlemisti. Köstebeklerin günlük rutinlerini anlatan reality show’u nasil zevkle izledigini hatirladi. Simdi ayni köstebekler sinir disi etmek için onu dev kapiya götürüyordu. Yillardir küçümsedigi insanlardan biri olmustu birden. Yasam savasi verme sirasi ona gelmisti.  Kapinin önüne geldiklerinde onlari agir silahlarla donanmis iki köstebek daha karsiladi. Araçtan inip dev kapiya dogru yürüdüler. Köstebekler kare seklinde gencin etrafinda yürüyordu. Genç duvara hiç bukadar dikkatli bakmamisti. Asagidan tepesini görmek neredeyse imkansizdi. Duvarin iç tarafinda oldukça yogun bir hareketlilik vardi. Çalisan mekanik sistemlerin seslerinin arasinda onlarca köstebek (tipki bir akarsu yatagina baraj kuran bir köstebek gibi) duvarin üzerindeki görevlerini yerine getiriyorlardi. Gencin sol ön tarafindaki köstebek yukaridaki birine bir isaret etti. Dev kapi soldan saga dogru bir insan geçecek kadar açildi. Kulaklari tirmalayan bir anons duyuldu “dikkat dikkat kapi açiliyor tekrarliyorum kapi açiliyor”. Kapinin biraktigi dar bosluktan sira sira geçtikten sonra köstebeklerden biri gencin karsisinda durdu.
“Vatandas 10261 yapilan degerlendirmeler sonucu potansiyel suçlu ilan edildin. Bu ülkeye girmen su andan itibaren yasaklanmistir. Bu ülke sinirlari disindaki davranislarin artik bu ülkenin yasalarina tabi degildir. Vatandasliktan men edildin. Sana bir kaç gün idare etmen için bir erzak çantasi verilecektir. Duvarin önündeki güvenlik çizgisini geçtikten sonra geri dönmeye kalkarsan ülkemiz tarafindan tehdit unsuru olarak algilanacak ve etkisiz hale getirileceksin. Iyi günler bol sanslar.”
Çocuk aldigi çanta ile kirmizi güvenlik çizgisine dogru yürümeye basladi. Yürürken son bir kez arkasini döndü. Dev duvari disaridan hiç görmemisti. Disi içinden çok farkliydi. Dümdüz ve soguk bir o kadar da tehditkâr görünüyordu. Tepesindeki Tesla kuleleri disaridan gelen “fareleri” kizartmak için hazir bekliyordu. Üzerindeki kare kapaklar içindeki makineli tüfekleri açiga çikarmak üzere her an açilabilecek gibiydi. Içine bir korku doldu adimlarini hizlandirdi kirmizi çizgiyi geçtikten sonra dev kapinin büyük bir gürültüyle kapandigini duydu. Artik yapayanlizdi. 

—————————————————————————————————–

Devam edecek 🙂

                                                                                       Yazar: Inan Akmugan
                                                
                                                                            Yazar koçu: Tugba (Ayhan) Bindal

 

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here