Bir Adi Yok Bunun…

12
107

Bir, iki, üç, dört, bes… Sirayla akiyordu gözyaslarim… Sol tarafimi hissetmiyorum. Sol tarafim yok biliyor musun? O karanlik geceden sonra sol tarafim yok… Dalip dalip gidiyorum, bazen kiziyorum sana. Kendime de aciyorum, korkagim ben… Bildigim tüm küfürleri siraliyorum kendime ama sana kiyamiyorum, sana hiç kiyamadim.

Alti, yedi, sekiz, bu kaçinci damla bilmiyorum. Sol tarafim aciyor, sen yoksun. Ellerin ellerimin arasindan kayip gitti. O büyülü  kokun bile terk etti beni. Gecenin karanligi tüm renkleri kapiyor, hiç bir sey görmüyor artik gözlerim. Bu karanlik ne zaman bitecek? Sen ne zaman bize geri döneceksin?

Söküp atabilsem bu kalbi kurtulsam, bu azap verici acidan bana biraktigin bu sizidan… Dün sana ait esyalari sakladigim kutuyu açtim. O kutudan ne de çok korkardim. Parçalanmis resimler, mektuplar, kurutulmus güller, kokun, sen… Parçalanmis resimlerde yüzünü birlestirmeye çalistim. Birlesen yüz seni ilk gördügümdeki yüz ifadesiydi sanki. Yari utangaç bakan ve yüzünden hiç eksilmeyen tebessümünle çekilmis olan bu yüz, ah bu yüz… Aklimdan bir saniye bile çikmiyor. Yemek yerken, televizyon izlerken, çalisirken, okulda not toplarken, fatura yatirmak için sira beklerken… Her saat, her dakika, her saniye aklimda… Saatlerce o kutudan çikanlara baktim, baktikça iyice alev aldi yaram…

Sen simdi uyuyorsundur, uyanik olsan kizardin bu saatte ayakta olmama.

“Neden yanimda degilsin? Seninle uyumak istiyorum…” derdin…

Tutup kolumdan alirdin sicacik huzur dolu koynuna, saçlarimi oksayarak uyuturdun beni. Öyle bir anda kapatirdim gözlerimi ve kendimi uykuda bulurdum.

Simdi hiç uyuyamiyorum, geceleri geç saatte kadar duruyorum, bana kizacak bir sen yoksun… Ama hep bekliyorum, her gece omzuma bir el dokunacak ve beni yanina alacak diye… Saçmaliyorum degil mi? Kendimi kandiriyorum… Sen bir daha gelmeyeceksin… Gerçekleri benimsemem lazim. Kazimaliyim bunu aklima, artik her aksam kapiyi açanin ben olmayacagim. Sinema kapilarinda seni bekleyen, kolundan sürekleyip zorla korku filmine bilet aldiran ve filmin her saniyesinde korkan çocuk gibi sana sarilan ben olmayacagim…

Artik senin uyuz sakalarinla ugrasmak zorunda kalmayacagim. Yaptigim yemeklere hep bir kulp takan biri olmayacak, artik istedigim yemegi yapabilecegim. Sen olmadan neyin tadi olacaksa bende… Telefonumda bir gün senin numaran çikacak mi? 

Sevebilecek miyiz baskalarini? Sevisebilecek miyiz? Seni baskasiyla görmeye dayanamam ölürüm… Ben seninle yasamak istiyorum seninle hayat bulmak istiyorum…

Gel…

Yeminler olsun unuttum her seyi, sen yeter ki gel. Giderken götürdügün hayatimi, baharimi, sevincimi bana geri getir. Gel offfff gel iste gel… 

Otuz, otuz bir, otuz  iki… Gelmeyeceksin saçmaliyorum degil mi?

12 YORUMLAR

  1. Seni düsünmek güzel sey, ümitli sey,

    Dünyanin en güzel sesinden

    En güzel sarkiyi dinlemek gibi birsey…

    Fakat artik ümit yetmiyor bana,

    Ben artik sarki dinlemek degil,

    Sarki söylemek istiyorum…

    (Nazim Hikmet Ran)

    Keske her düsündügümüz hayatimizin bir parçasi olsa Delisey…

  2. "Keske her düsündügümüz hayatimizin bir parçasi olsa Delisey… "

    olur ki zaten…ama zaman ister …hem bizim hayrimiza olani olmayani bizim için düsünen bir güç var…yok mu:( ?

    her mutsuzluk umutsuzluk bir umut dogurur:))) bir denesen ne olur?

  3. bir mendil uzatsam,elimi omzuna degip seni kaldirsam oldugun yerden…

    sonra simsiki bir dostu kucaklar gibi sarilsam sirtini sivazlasam..

    gözlerindeki yas, yüregindeki sizi, az biraz hafifler mi?

  4. Düsündügüm hayatimin bir parçasi oldu bile 🙂 çok kisa bir zamanda hemde…mutsuzdum umutsuzdum ama bir umut isigi dogdu günün bu en güzel saatinde…Tesekkür ederim delisey 🙂

    Sana da çok tesekkür ederim antikyazar…Bir hikayeydi artik bitti banada kalan bir avuç göz yasi bir avuç yasanmis güzel anilar…Ne kadar hüzünlensemde mutluyum iyiki yasamisim…

  5. Konu disi olacak ama… Siteye bagimliligim gün geçtikçe artiyor… Karsiliksiz dostluklar… Birbirimizin sirtini sivazlamamiz. Cani yaninca bagira bagira haykirisimiz. Haykirdiklarimiz duymasa da önemsiz kalisi…

    Bir hafta sonra yogun bir okul is temposu projelerim bir çoook hayata dair ivir zivir içinde kaybolusum baslayacak ama her firsatta burada sizlerle dertlesme firsati buluruz insallah. Hani bir de kahve keyfi yapariz bir gün burada… Oooof ne ala :))

  6. Düsünmek…!!!!Güzel sey aslinda….Hayal kurmak ve kurdugun hayalleri bir bir düsünmek…..Gerçeklesmesi imkansiz hayalleri düsünmek…..düsün düsün düsün….DÜSÜNÜR olduk be abi……..Bi sonumuzu düsünemiyoruz….Sonumuz ne olacak onu düsünemiyoruz….ellerinize saglik…..

  7. Yazarken bile düsünmüyor muyuz? 🙂

    Delisey düsünceler, hayatimizi olusturuyor derken ne kadar da hakliydi.

    Düsünüyorum öyleyse varim mi demek lazim acaba…Bilmiyorum.

    Yaziyi begenmenize sevindim.Sevgiyle.

    (Bu arada dergiye yeni üyeler katilmis benim haberim yok 🙂 )

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here