Bir Ressamin Kaleminden…

0
105
Ah bu kagittaki hatalari silecek eller,
Gözlerimdeki yaslari siliyor.
Ah bu kara kalemden kirlenecek eller,
Degil suya, çamura bulanmis hayalleri ararken kirleniyor.
Her sabah kalktiginda, bir umut ya, 
Yaslarla silinen kalbi çizebilmek için kalem ariyor.
Arasa bile ne fayda?
Kalemin nasil bir sey oldugunu unutmus,
Kirtasiyeye gitse bile, bakinip bulamayacak, durumda.
Oradaki verse bile, unutmus nasil tutuldugunu,
Sabun gibi kayar gider, parmaklarinin ardindan,
Avucunda bulunduramayacak durumda.
Fise bagli hasta gibi,
Simdi bekliyor, kaderini,
Ya bir isikla geri dönecek, hayata,
Ya da beyaz isikla, sonsuz olacak, sonunda… 

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here