9 YORUMLAR

  1. Lise yillarimda resim yapmaya çalisirdim.Resim hocasi çalismamin orasina burasina itiraz ederdi, kizardim. Ben öyle görüyorum derdim.Hiç birimiz sanat elestirmeni degiliz.Ama hangi sehirdeysem ve yasam ne kadarina müsade etmisse mutlaka sergilere giderim.Resim,heykel…Ve bir insanin yasaminin bir parçasi olmali diye düsünürüm bu geziler. Umarim sevkiniz kirilmadan resim çalismalariniza devam edersiniz.Karikatüre saygim bambaskadir.Koca bir günde yasanani bir kalemde anlatabilene saygi duymaktan baska ne yapabilirim ki?

  2. göz. bana resmin animsattigi sey ise..
    Diyordu ki, gözbebegi isiga yaklastikça küçülür, karanliga yaklastikça büyür. Yine ayni gözbebegi yakina baktikça küçülür, uzaga baktikça büyür. Demek ki karanlik hep uzaktadir, uzaktir. Zaten kimse yakininda istemez karanligi. Ayni göz bebegi asik olunca da büyür. Demek sevilen hep uzaktadir biraz..karanliktir. Eskiler bunu bildikleri için sevdikleri incinmesin diye masuka (sevilene ) "Gözbebegim" derlermis. Tuhaftir, Allah , kendisinin külli özellikleirni tasiyacak bir mahluk yarattiginda, ona , "gözbebegi" anlamina gelen "Insan" adini vermis.
    (not:Ilk bilgi elif safakin Mahrem adli romanindan ikincisi ise Muhyiddin Ibn-i Arabi Füsüsul Hikem adli eserinden bilestirerek sunulmustur )
    Ha bu arada bir sey içmem.sordugun için sagol yine de 😉

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here