Büyüklere Masallar – 2 Yagmur

0
156
Eglence amaçla yazmaya basladigim ummadigim sekilde masala dönen yazimin devami… (Büyüklere Masal 1)
En sonunda aksam oldu her yer süslenmis, yemekler yiyecekler her sey harika olmustu. Bekledigim an geldi hediyeyi ormanda tek konusarak anlastigim Maymun Koma verecekti Kisa bir konusma:”Burada bizimle oldugun için çok mutluyuz hep bizimle kalman dilegiyle (benim gözlerim hep hediyede idi) lütfen bu hediyeyi kabul et. En sonunda elimdeydi otlarla süslenmis hediye paketi gibi yapilmisti yirtarcasina açtim içinden o zamana kadar görmedigim otlardan yapilmis bir bileklik çikti… Tam bir hayal kirikligi ama gönüllerine de kirmak olmazdi taktim tesekkür ettim. Bir sessizlik? Aslan Toki konusmaya basladi sasirdim maymuna 2 yilda zorla ögretmistim konusmayi. Aslan nasil ögrenmisti ki… Aslan Toki bu bilekligi taktigim sürece dünyadaki tüm hayvanlari anlayabilecegimi ve bu bileklik kolumdayken bir seyi çok istersem olabilecegini söyledi.
 O gece hiç uyumadim bu kadar büyük bir hediyeyi beklemiyordum. Sabahleyin bilekligimi denemeye karar verdim. Evim çürümeye baslamis su aliyordu ilk geldigimde aceleyle yapilmis bir evdi düsündüm güzel bir evi çok istedigimi anladim ilginç degisen bir sey yoktu. Bu bileklik sakaci Maymun Koma’nin bir sakasi miydi? Önce kizdim sonra kendi kendime güldüm güzel bir sakaydi. Ama hayvanlari konusmalarini anlamam belki onlarda maymuna ögretirken ögrendiler, diye düsündüm. Güldüm güldüm ben burada mutluydum benim zaten böyle bir seye ihtiyacim yoktu.



Ögleye dogru hayvanlar topluca evime geldi senin evin eskidi sana yeni bir ev yapacagiz dediler iki gün ugrastilar harika bir ev yaptilar bana., içinde her sey vardi ve çok rahattim artik ormandaki hayvanlari her geçen gün daha çok sevmeye basladim.



Evim iyi rahatim güzeldi. Bir sabah canim acayip konserve hazir yemek ister sekilde uyandim. Kahvaltimi ettim canimin konserve istemesi geçmiyordu. Aksama dogru Aslan Toki geldi bir sürü konserve getirmis yersin dedi. Ormanda konserve sasirdim! Açikladi kampçilar onu görünce korkup kaçmislar ve tüm yiyeceklerini birakmislar oda tutup bana getirmis o zaman bilekligin saka olmadigini anladim. Sirri suydu bir seyi çok istersem bu dogal yollardan gelecek gökten aniden inmeyecek ama olacak..
Ormanda ilk günlerim aklina geldi dünyada en çok sevdigi ve tek varligim annemi yitirmis sonra bu üzüntüyle isimden istifa etmis, gün güne eriyen vücudum kötülesen ruhum dost dediklerimin de beni yalniz birakmasi evimi arabami her seyini kaybedip bu ormana kaçisim…

Buradaki hayvanlara çok alismistim yanimda annem isim varken kadar mutluydum artik. Insanlara karsi kirginligim yok olmus insan sevgim tekrar gelmisti, tek insan sevgim degil eskiden hissetmedigim bir sey vardi içimde dogadaki tüm canlilari seviyordum artik. Bencilligim gitmis sadece kendimi degil herkesi düsünmeye baslamistim. Karsiliksiz sevgiyi, almadan vermeyi, dostlugu… bu ormanda ögrendim.


Bilekligi verdikten sonra hayvanlarin bana yaklasimi degismisti doga geregi hepsi birbirine güvenemiyordu çünkü yasamak için yemek zorundaydilar ama bana…. Iste beni en sevindiren konu buydu tüm hayvanlar artik bana güveniyorlardi benimle yatiyorlar her seyini benimle paylasiyorlardi. Bana verdikleri bileklikten daha çok beni bu durum mutlu ediyordu.


Bileklik bazen ruhumu sikiyordu atip kurtulmak istiyordum sorumluluga hazir miydim? Biliyordum ki bu bileklik bana kendi ihtiyaçlarim için verilmemisti artik misyonum vardi yardima ihtiyaç duyan tüm canlilara yardim edecektim. Bir sabah aklima bir sey takildi. Bana isteklerim dogal yollardan geliyordu peki dogaüstü bir sey istersem düsündüm düsündüm ve istedim bakalim olacak miydi?



Dogal yollardan olamayacak olan ne olabilirdi? Süpermen kadar güçlü olmayi dilemeye karar verdim. Sabahleyin Süpermen kadar güçlü olmak istiyorum diyerek yattim. Yattim döndüm döndüm, uzun süre uyuyamadim acaba sabahleyin Süpermen gibi mi uyanacaktim. Gecenin yarisinda yorgun vücudum dayanamadi bayilir gibi uykuya daldim. Sabah kalktim bir degisiklik var gibiydi, kendimi çok güçlü hissediyordum.

Gücümü denemek için bir kaya kaldirayim dedim. Gittim küçük bir kaya aldim kaldirdim, kendi kendime harikayim dedim. Simdi daha büyük bir kaya kaldirayim; onu da kaldirdim. Son bir tane de büyük bir kaya kaldirmaya karar verdim. Birinci deneme olmadi; ikinci, yine kaya oynamiyor. Kahvalti etmedim ondandir dedim, kahvalti etmezsen Süpermen de olsan kaldiramazsin. Kahvalti günün en önemli ögünüdür diyerek güzel bir kahvalti edip iyice karnimi doyurdum. Simdi artik kaya’yi kaldirabilirdim. Tam üç sefer denedim ama yine olmadi belki Süpermen gücü gelmemistir dedim.



Süpermen baska ne yapardi ki? Binalardaki duvarlarin içini görürdü evimden çiktim. Evime baktim baktim… Evet, görüyordum evin içindeki kiyafetimi görüyordum, sevindim. Yanimdan Maymun Koma geçiyordu. Koma benim özel güçlerim var dedim. Koma sasirdi sakaci Koma bir anda ciddilesti anlat dedi ne güçlerin var? Ben dedim duvarlarin arkasini görüyorum ya, dedi… Koma bak simdi evime bakiyorum ve kiyafetimi görüyorum, Koma da bakti bakti benimde özel güçlerim var galiba dedi bende görüyorum, gülmeye basladi. Sasirdim neden gülüyordu? En sonunda sustu senin evi yaparken dikkat etmemistik orasi açik kalmis! Bu sefer bende güldüm, karsilikli gülüstük.

Artik emindim Süpermen filan olmamistim ama neden, bu bilekligin gücü sinirli miydi.? Dedim ki kendi kendime bu bileklikten sadece dogal yollardan olacak seyler istenebiliyor sende öyle isteklerde bulunmalisin.

Günler geçiyor her geçen gün ben hayvanlari; hayvanlar da beni daha çok seviyordu. Her gün baska bir hayvana yardim ediyordum. Yaptiklarim ömrümde mutlu olmadigim kadar mutlu ediyordu. Artik gerçek kisiligimi bulmus gece gündüz ormanim için çalisiyordum ruhum huzur bulmustu ki…

Bazen annem geliyordu konusuyorduk gittigi yerde her sey çok güzelmis oda huzur bulmus benim gibi. Çok mutluyum burada oglum dedi, senin yaptiklarini görüyor daha çok mutlu oluyor seninle gurur duyuyorum dedi. Aglayarak uyandim, simdilik sadece rüyalarda beraberiz ama ilerde hiç ayrilmayacagiz biliyorum.


Bazen bir hayvan arkadasim hastalaniyor geçmesini diliyorum o hastaligin sifasini bilen bir arkadasi yardim ediyor ya da hiç yemedigi bir otu yiyerek geçiyor yani dogal çözüm mutlaka yerini buluyordu. 


Son zamanlarda ormanda büyük bir kuraklik baslamis, nerdeyse tüm su kaynaklari tükenmisti. Bazi bitkiler kurumus bazi hayvanlar ölmeye bile baslamisti. Hayvanlar son zamanda benden yardim beklediklerini agizlariyla söylemeseler bile gözleriyle söylüyorlardi. Ne yapmaliydim? Bu da dogal olarak olmayacak bir sey gibi geliyordu. Hayvanlar arasindaki saygimi, bana olan sevgilerini kaybetmekten korkuyordum. Bir süre daha bekledim yagmur yagmadi hayvanlar her geçen gün kötülesiyorlardi… Bir gece Kral Aslan Toki önderliginde evine geldiler durumlarini anlattilar, bunu ancak benim çözebilecegini söylediler yardim istediler. Ben düsündüm bu sadece benim istememle olmaz dedim bu gece herkes yatagina yatinca, yarin yagmur yagmasini isteyecek ve yagacagina inanacak, herkes bunu isterse olacagina inaniyorum dedim kabul ettiler. O gece yatagima yattim gerçekten yagmurun yagmasini çok ama çok istiyordum ve tüm kalbimle yarin yagmurun yagmasini istedim.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here