Büyümek Böyle Bir Sey mi?

18
392

Henüz günes sehirdeki insanlara daha kizmamisken, simit kokulari bütün vapur iskelesini sarmamisken, ihanetin harflerini insanciklar bedenlerine daha yazmamisken bir gece daha isveli bir sabaha kavustu yine.

Yikik dökük bir evde sabahlar farkli olur her zaman. Sabahin ayazini iliklerinize kadar hissedersiniz. Yalnizliginda vermis oldugu kahreden zevkle ekmek almaya gidersiniz. Sicacik ekmegin kokusu çocukluk günlerinizi hatirlatir size. Annenizin bin bir zahmetle siz uyanmadan erkenden kalkip yaktigi sobanin üzerinde kizarttigi ekmekleri hatirlarsiniz birden. Üzerine o en sevdiginiz reçeli sürdürüp, babanizin uçak geliyor aç agzini ham yap bakalim! kandirmacilarina gülerek göz yumdugunuz çocuklugunuz akliniza gelir belki.

Ne yaziktir ki o günler çabuk geçmis ve geri gitmek isteseniz de oraya giden bütün yollarin izleri çoktan silinmis olacaktir. Iste siz bütün bu anilarinizi hatirlarken, kalkmaya hazir oldugunu belirten bir vapur sesiyle, anilar âleminden gerçek dünyaya isik hiziyla dönüs yaparsiniz. Yüzü unlu firincinin bir inci gibi parlayan gözlerindeki para isaretini görünce büyüdügünüzün farkina varirsiniz.

Eve ekmek götürme derdiyle yanip tutusan, isten çikmasina ragmen sokak sokak gezip is arayan babanizin size bir sey çaktirmadigi günler de gelebilir akliniza. Patronunuzun bütün kötülüklerine boyun egecek bir boynunuz kalmayinca insanliginizin tükendiginin farkina varirsiniz.

Hayat asla bir film gibi degildir. Bu dram yüklü sahnelerde sizin en sevdiginiz hüzünlü müzigi çalmaz. Kapiyi çekip sabah evden çiktiginiz an aksam kiziniza verdiginiz siyah saçli mavi gözlü lahana bebek sözünüz akliniza düser. Ne zaman basladigini bilmediginiz ancak hiç bitmeyecek gibi görünen kriz, size Issizler Ordusuna Hos geldin partisi verir sessiz sedasiz. Artik yeni bir orduya mensupsunuzdur ve aksam gidecek bir eviniz olmasina ragmen, anlatacak bir günlük is maceranizi düsünmeye baslamissinizdir.

Yasam dedigimiz yolculukta kim bilir bunlara benzer daha ne duraklar var. Küçükken oyunu izleyen mutlu seyirci rolündeyken hayat denen senarist, rolleri degistirip bizi sahne tozunu zorla yutturmaya çalisiyor artik. Neden diye sormayin. Cevap zaten belli, siz artik büyüdünüz.

Ne kadar kiymetini bilmedigimiz cevherler varsa elimizde, kaybetmeye basladigimizda anlariz degerlerini. Büyümek kötü bir sey mi? sorusuna yasam degisik sahnelerle farkli cevaplar verse de hiçbir zaman dogru cevabi alamayiz. Göreceli bir soru deyip, güler geçeriz.

Kum tanesi gibi ufacik ellerimizden akip giden yillarimiza bakip aglariz bir seher vakti. Sehir daha uyanmadan nerde oldugunuzu, nereye dogru gittiginizi, artik büyüdügünüzü anlamaya baslarsiniz. Çiçeklerle dolu bir patika yoldan, annenizin elini birakmak zorunda kalip çakilli bir yola girdiginizi anlarsiniz. 

Ama her seye ragmen yasamayi bilmek gerek. Bütün korkularinizla, kaygilarinizla, büyümek denen canavarla mücadele etmek gerek. Hayati hafife almadan yasamayi, büyümeyi, gülmeyi, sevmeyi ve daha birçok seyi yapmayi bilmek gerek. Büyümek ya da büyümemek. Iste bütün mesele bundan ibaret !!!

18 YORUMLAR

  1. miyese sanli,

    Hos geldin sefa geldin:) gelirken getirdigin paylastigin hediyeyi de çok begendim:))

    "Büyümek ya da büyümemek. Iste bütün mesele bundan ibaret !!!"

    bir de " büyüsek mi? büyümesek mi?" bu da ayri bir mesele degil mi?

  2. hos gördük :)) begendirebildeysem ne mutlu bana :))

    "büyüsek mi? büyümesek mi?" ayri bir mesele tabi ama keske seçme sansimiz olsa… sahsim adina konusmam gerekirse valla ben büyümek istemezdim :))

    bu güzel ve içten yorumlariniz için tesekkürler…

  3. Sevgili miyese sanli hosgeldin renkli dergi ailesine…

    Kaleminden akici keyfli gerçekçi bir yazi okudum…

    Büyümek sancili zor ama kaçinilmaz….

    Yasamin ta kendisi ömrümüzce büyümeye devam ediyoruz farkli evrelerle….

    Hangi yasta olursak olalim ögrenecek bir seyler var…

    Ama önemli olan tadini çikarmak dimi ama=)

    yüregine saglik

    sevgiyle kal…

  4. KEYIF yazin için klavyemden firlayan kelime.

    yazini okurken gözlerim doldu bazen , kizarmis ekmek ve reçel beni gülümsetti

    yasam krizi üzerine vurgulamalar beni hüzne sürükledi ve bir bütün olarak yasamin hüznünden firlamis bir yazi olsada hayal edebiyatiyla süslenmis bu yaziyi okurken keyif aldim.

    düzgün özenli cümleler, özümsenmis, bizlere göz ve zihin ziyafeti içinde bir yazi .

    tesekkürler miyase arkadas gönül bahçemize hosgeldin.

  5. Merhaba…@miyese merhaba kizlar =))

    Can alici noktalara deginilmis bir yazi vardi kalemde,bedenen büyüyoruz elbette ama ya ruhen… büyüklükden ziyade karsilasilan sorunlarla çöküsler olmasa evet evet mücadele etmek gerek.muhabbetlerimle..

  6. Öncelikle güzel yorumlari için sevgili emel teyzecigime sonra da herkese tekrar tesekkür ediyorum…
    Evet, kaçacak hiçbir yolumuz yok maalesef. Bir kere girdik bu büyüme yoluna. U dönüsü yapip geldigimiz yere geri dönemiyoruz =)
    Yer yer sagnak yagisli, yer yer günesli olsa da bu yol sirf hayata uyuzluk olsun diye yilmadan, usanmadan her seyden bir tat alarak yola devam etmeli…
    Yasamin gerçekleriyle bu kadar iç içe bile olsak, inatla gülümsemeyi bilmek gerek!!!

    hep beraber gülümseyelim, bulutlar gitsin :))

  7. takvimlere sigmayacak kadar çok zaman geçse de, o masum yüzümüze hayat acimasiz derin çizgili yollarini eklese de önemli olan içimizdeki o küçük çocugu kaybetmemek degil mi ???

  8. Miyesecim iyi aksamlar…

    Izninle bir arkadasimiza seslenmek istiyorum sayfandan…

    Dostlar sevgiliserdar keskin ne güzel yakisirdi buralara degilmi?

    Serdardan haberi olan varmi?

    muhabbetimize ne güzel renk katardi…

    canim insallah bir an önce saglikla bitirir vatan borcunu…

    sevgili lütfü senerde öyle ve bütün askerlerimize hayirli teskereler diliyorum…

    sevgiyle kalin dostlar…

  9. ne demek emel teyzecim :))
    ben çok sevdim burayi iyi ki gelmisim, iyi ki sizinle tanisma sansi yakalamisim…
    vatan borcunu ödeyen bütün arkadaslara hayirli teskereler diliyorum…

    gülümsemeyi unutmayin :))

  10. mini mini birler

    çaliskan ikiler

    kaytaran üçler

    tembel dörtler

    güle güle besler

    altilar, altinimi kaptilar

    yediler, yemegimi yediler

    sekizler, seksegimi sildiler

    dokuzlar, mezun olup gittiler

    onlar, bizi okutanlar:)))

    yasasin bizler, sizler, onlar…

  11. Alice Harikalar Diyarinda adli hikayedeki gibi sihirli keki yiyip küçülsek

    Her küçülen ebatimiz için hiç tereddüt etmeden hemen yillarimizi versek Gözlerimizi açtigimizda o günesli cumartesi günü ögleden sonra sokakta

    Yakar top oynadigimiz ana dönüp sanki hayattan kaçiyormus gibi

    Nefesimizin yettigi yere kadar çok uzaklara kaçsak düsünmeden

    O güzel pamuk sekerli küçüklügümüze geri dönsek ne olurdu sanki ???

  12. 🙂 hmm. iyi soru ne olurdu?

    sanirim dünya alt üst olurdu. ortalikta küçük küçük varliklardan olusan gruplar olurdu.. iyi olurdu aslinda:P

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here