Çaresizlik

10
135

çaresiz Yil 1984 Hazirani. Trabzon’da liseyi dayimlarin yaninda bitirdikten sonra yeniden eve dönmenin heyecani sarmisti beni. Artik lise mezunu ve üniversite kazanmis 18 yasinda bir genç kizdim. Kimilerine göre en güzel yaslar. Ama benim ilk aci ile tanismam, iste tam da bu yasima denk geldi.

Dönüs yolunda heyecanla kardeslerimi, annemi, babami görmeyi hayal ederek ve otobüsün camindan kendime gülümseyerek uzun bir yolculuk sonrasinda eve ulasmistim. Annemle ve kardeslerimle hasret giderdikten sonra yerimde duramadim tabii. Babami görmek için aksami bekleyemezdim. Küçük, kendi halinde karin tokluguna geçimimizi saglayan manifatura magazasinda aksam olmasina bekleyen babami görmeye gittim.

Iste o an, belki de hayatimda yasadigim en büyük hayal kirikligi oldu benim için. Babam bir yilda nasil olmusta bu kadar yaslanmisti, yüzü çökmüs, saçlari bembeyaz olmustu. Beni görünce gülümsedi, bana sarilmak için yerinden katli fakat bu arada altin dislerinin birinin olmadigini fark ettim. O gülümseme, öyle aci, öyle hüzünlü geldi ki bana yüregim param parça oldu bir anda. Içten içe aglamayi belik ilk kez o gün ögrendim. “Disine ne oldu, baba diye sordum” söylemek istemedi ama aksam evde kiz kardesimden maddi sikinti yüzünden satmis oldugunu ögrenecektim.

Bu öyle bir çaresizlik duygusu yaratti ki bende. Hatirladikça hala ayni çaresizligi yasiyorum. 

10 YORUMLAR

  1. Bu ve benzeri hayat kesitleri neredeyse hepimizin hayatinda var.Biliyor musun bütün vücudum ürperdi yazdigin her cümleyi okudugumda.Bunun nedeni yaziyi okurken benzer hikayelerin basima birden bire üsüsmesindendir belki de.Annecigimin fedakarliklari basimdan asagi boca edilmis gibi oldu.Sevgiyle kal."Insana yabanci olmayan hiç bir sey bana yabanci degil."

    • Sevgili nilanya, geçmislerimizin de benzesmesi dostlugumuzu daha da saglamlastirdi. Birbirimizi anlamak ve ayni duygulari paylasmak çok güzel. Seni hüzünlendirdim belki ama su an mutlu olmayi biliyorsak yasami az çok ögrenmis olmamizdan. Yasam her seyiyle güzel. Aci tatli hersey, bize yeni bir bakis, yeni bir gülüs, yeni bir dokunus olarak dönüyor. Bizi biz yapan gerçelerimiz bunlar… Sevgiyle kal…

  2. canim arkadasim insan okuyunca diken diken oluyor nilanya nin dedigi gibi. Bir sen degilsin tabi nicelerin nice hikayeleri var. Ama senin dedigin gibi bizler aciyi bal eyleyenlerdeniz. Bizimle burada paylasmana sevindim. Sevgilerrr

    • Evet aynen öyle. Bizler aciyi bal eyleriz. Geçmiste yasadigimiz çaresizliklerimiz hala bir sekilde bizi üzüyor. Bugün çok karistim ben. Aklima filim seridi gibi babamin hastaliginda yasadigimiz seyler geliyor. Parasizlik ve dönüsü olmayan amansiz bir hastalikla ugrasirken. Ona kalan ömründe en iyi seyleri yasatmak isterdim ama olmadi.. Neyse daha fazla yazamayacagim…Iyice doldum. Sevgiler.

  3. sevgili ILSEV inan yalniz degilsin hikayeler ayni olmasa da aci , çaresizlik her insanin  hayatinda olan kaçimilmasi zor gerçekler … hepimizin yasadigi çaresiz kaldigi, elimizden  birseyin gelmedigi anlar var …ama bizleri olgunlastiran bizlere hayati tanitan seyler de malesef ki o aci çaresizlikler iste . umarim çok daha güzel mutlu günler sizinle olur …SEVGIYLE KALIN

    • Tsk ediyorum, Elifsude. Biliyorum yalniz olmadigimi. Burada yüreklerimizin bulustugunu biliyorum. Yasamimizda çok sey degisti bugüne kadar. En güzeli bu acilarimizla mutlu olmayi ögrendik. Mutlu olmak için simdi çok sebep var diyorum kendi kendime. Çok tesekkür ediyorum, sizde umarim hayal ettiginizden daha güzel günler yasar ve mutlu olursunuz diyorum. Sevgiler.

  4. Su an bir saskinlik yasiyorum. Bu yaziyi yazdim ancak buraya gönderdigimi hatirlamiyorum. Bu kadar mi yaslandim bilmiyorum. Çaresizlik kimin yazisi bir bakiyim diye girdim, kendimle karsilastim. Babama yazdigim siirlerden sonra bu da üstüne tuz biber oldu. Sabah sabah iyice karistim. Gözlerim doldu ama gözyaslarim içime akiyor yine. Elbette biliyorum herkesin hayatinda bu tür hüzünler var. Bizler bu acilarla yogurularak bugünlere geldik. Acilarimizda sevinçlerimizde bizim. Bütün bunlar bizler gibi insanlarda çok güzel bir mozaik olusturdu. Iste bu yüzden buralardayiz, duygularimizi paylasiyoruz. Bu harika bir sey.

  5. sevgili ilsev hiç yalniz degilsin. bu çaresizligin tam ortasinda babanin olusu daha bir hüzün doguruyor insanin içinde. daha yeni anemolun baba ile ilgili yazisini okumustum etkisinden çikamadim

     

    • Tsk ediyorum. Yalniz olmadigimi biliyorum. Bugün öyle bir geçti ki aglayamadim da tam su an boynumda ince ince sizilar hissediyorum. Herkesi hüzünlendirdim bide.
      Çaresizlikler insani çok acitiyor ama. Bugün hüzünlenme günümüzmüs. Bu siirleri ve yaziyi gönderirken bunlarin olacagini hiç düsünmedim. Toplu aglama seansi gibi oldu 🙂 Sevgiyle Kal.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here