Çiglik…

13
119

Teneffüs zili çaldiginda ögrenciler zaman kisitliliginin da bilinciyle okul bahçesine kosturarak; ip atliyor, top oynuyor, ismini dahi bilmedigim bin bir çesit oyunlarla egleniyorlardi. O ise ya bir kösede   dalgin gözlerle çevreyi izliyor yada agabey-abla diyebildigi, yakinlik kurabildigi bir ögretmenin etrafinda dolaniyordu. Bu özelligidir ki dikkatimi çeken, beni ona onu bana yakinlastiran…

Ara teneffüslerden birinde okul bahçesindeki bank a oturmus, göz ucuyla ögrencileri izlerken yaklasti yanima. Örülmüs temiz saçlari; mavi önlügü onu tamamlayan beyaz yakaligi, her adiminda ayagindan büyük oldugu anlasilan kirmizi ayakkabilari ve kiyafetiyle uyumsuz çorabi…

Özlem dolu bakislari yakinlastirirken bizi birbirimize, onunla ilgili merakim giderek artiyordu. O ise çocuk safligi ile kapilarini ardina kadar açmis ailesinden ve yasantisindan bahsediyordu; Ailesinin Giresun merkezde kalmalarina ragmen kendisinin yurda yerlestirildiginden, birden fazla kardesi oldugundan ve babasindan…

Babasindan   bahsederken bakislari degisiyor, kelimeleri agiz dolusu dökülüyordu dudaklarina;

‘’Eskiden babam beni severdi

 Bana bir tanem, askim derdi’’

Ikinci bilemedin üçüncü sinifa giden bir kiz çocugunun ne kadar yasanmisligi vardi ve bu yasanmisligin ne kadari eski kelimesinin muhatabi olabilirdi… Bu düsünce uzun süre zihnimi kurcalayacakti.

Bir kere açilmisti ya gönül kapilari, kirilmisti ya zincirler devam ediyordu anlatmaya; o güzel,temiz saçlarini ablalari (yurt görevlileri )örmüs hani ona birde toka armagan etmisler. Ablalari zaman zaman çocuklarla oyunlar oynuyorlar ve ders konusunda da yardimci oluyorlarmis. Birde diyor aksam tüm çocuklar televizyon izliyoruz…

O tüm bunlari anlatirken bir an olsun birakmiyordu elimi, bende siki sikiya tutuyordum elini ve ayrilik ders ziliyle karsilarken bizi yüzünde bir tebessüm, çözüldü parmaklari…

Gögüs kafesi ardina hapsettigimiz yüregimizle hayata bakmak dilegiyle…

13 YORUMLAR

  1. dönem dönem çocuk yurtlarina gidip tutmali o elleri. mesela okmeydani çocuk yurdu. epeyyce uzun zamandir bende gidemiyorum. gitsek mi hep beraber müsait bir zaman dilimde???

  2. Sahip olduklarimiz hiç yok olmayacakmisçasina yasiyoruz. Halbuki biraz çevremizi gözlemlesek ne kadar farkli yasamlar var…

    Bir selamla baslayip bir hosça kal ile son bulan ,çikar beklentisi olmadan yapilan sohbetlerde bulusmak dilegiyle… 😀

  3. oyyyyy gerçekten mi???

    yapmam mi? hemen derhal simdi aninda… süpersin ki sen cici editim:))))

    ama gelmek isteyenler bu yazinin altinda toplansin dimi ama???

  4. Hmm yok olmaz yaziya ayip olur, kalemsöre de. Güzel bir yazi yaz onayliyalim yapabileceklerimiz vs konularinda. onun altinda konusuruz. Ayrica saga sola göndermek de daha kolay olur.

    ders…

  5. hiimmm ben öle düsünemedim iste yaziya ayip olar fln… dogrudur… o zaman ben hazirliim bir yazi orda toparlanalim. organizasyonuda yapip haber salalim dört bir yana ki hehehheee…

    simdi olar mi?

  6. serkan; sen iste ben herzaman müsaitim 😀

    çikarsiz sohbet taleb ederken……

    fotoraflara takilip kalmayalim, ayrintiyi geçelim =)

    ayip olmaz siz bu baslik altinda toplanin………

  7. ögrencilik .. herseydir .. kimi zaman boguldugumuzu saniriz biz rahatligin içinde ama baskalarinin neler yasadigini bilemeyiz .. yasadigimiz rahatlik sikar bizi …

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here