Çogul Tükenmislik

2
52
sen kavmine sevmeyi ögreten peygamberin

sefkatli sözleriyle yüzünü yikardin
ben inançsizligimla yüzlesip korkularima yenilirdim

kiyamet vaktini bilen kuslarin kanadinda tasirdim ömrümü
eskimeyen bir yakarisin devrik acilarinda bogulurken
zamanin yankilarinda biçimsiz bir bedendim
sararmis benzimde yokluk nöbetlerinin izi
gülemezdim üstelik dudaklarimi bir papirüse gömmüstüm
firavundan kalma köle asiklara içerlerken

varliginin gölgenden ibaret oldugunu söylerdi isiklar
gece olsun isterdin hiçliginle yankilasin diye sokaklar

sen yagmurlara isinmayi ögreten bulutun

simsicak elleriyle saçlarini tarardin
ben yalnizligimla tükenip kardelenlerle ölürdüm

tirnaklarim uzadikça kirlerinden oyunbozan eskiyalar türerdi
kesemezdim… parmaklarim eriyip susuz kalirim saniyordum
yakinan tarihin esir düsen çocuk hüznündeydim
kisacik kesilen umudumda yanik kokusu sevdalarin
duyamazdim üstelik kulaklarimi eski bir sarkiya vermistim
turnalarin pesinden zamansiz göçlere düserken

yoklugunun firtinadan ibaret oldugunu söylerdi aksamlar
sonbahar gelsin isterdin nefesinle savrulsun diye yapraklar

2 YORUMLAR

  1. Serdarcim merhaba…

    Siirini defalarca okudum canim…

    her dizesinde farkli anlamlar sakli…

    Ruhunun derinliklerinden gelen mucize..

    Okudugumun her siirinde, yazinda hayranligim bir kez daha artiyor…

    Kalemin hep yazsin insallah..

    Tenini besleyip gelistirmeye bakma…

    Çünki o sonunda topraga verilecek bir kurbandir….

    Sen gönlünü beslemeye bak!

    Yücelere gidecek, sereflenecek odur..

    MEVLANA

    Sevgiyle kal ….

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here