Çünkü Sorusuna Neden Diye Cevap Vermektir Isim

2
95

Neden hayat önce sinav yapar sonra ders verir ki? Lanet olsun seni o kadar çok özlüyorum… Sen bu yaziyi okumasan da en azindan birisi; ki seni taniyan benden nefret eden birisi bile olsa ki bu mümkündür, hasim hisim karisti birbirine lanet olasi birisi okusun ve anlatsin.

Ata, hala sana binlerce satir yaziyor… Artik o saçma sapan ayrilik triplerinden uzak. Artik aglamayan, artik her gün üzülmeyen, en azindan etrafindakileri üzmeyen, artik çenesi prangalarla kapali kalmasina gerek kalmadan kapali tutan… Bunu sen okursan, ki yasadigimdan haberin var mi acaba? Bu satirlar bana olan nefretini hatirlatacaktir… Sana bugünleri, bu kötü anilari animsattigim için özür dilerim ama… Yazdiriyor kalemi birisi bende yaziyorum…

Vazgeçti bu çocuk hayattan ama senden asla vazgeçemeyecek… Bir kere bile adini anmiyorum, hayir korkmuyorum o kadar degerliymissin ki… Sanki adini söylesem ses tonumdaki titresimlerden kirilacak gibi… O zamanlarda fark ettirmedi bu lanet umursamaz kulaklar, simdi sesimden sakindigima neler yaptim, canini acittim… Sadece bencilce kendimi düsünerek, yanimda agladiginda bile seni teselli edemedim çünkü çocuktum, toydum bilmiyordum… Ama simdi her seyi o kadar iyi biliyorum ki…

Vazgeçmeyecegim mutluluktan; bu ask bana dert olsun, hasret olsun, aci olsun… Vazgeçmiyorum yasamaktan; bu hayat sevgi olsun, hasret olsun, aci olsun… Ben acilardan ders almaktan yorulmadim… Ben asla ders almaktan yorulmayacagim, tecrübe insanin hatalarina verdigi isimdir ve benim o günlerde tek bir sayfayi zor dolduran hayat notlarim ve aklimda tek bir oda varken… Simdi binlerce oda “akil hastanesinde bir akil odasi” ve kütüphaneler dolusu kitap, kendi hayatimla yasayip kendi ellerimle yazdigim…

Biliyorum, düsünüyorum bazen kafam o kadar bunaliyor ki ne düsündügümü duyamiyorum. Tutup gelsem yanina bana tepkin ne olur? Gözlerinde asla görmedigim öfkeyi mi görürüm, özlemimi? Yoksa beni taniyacak mi gözlerin, ya da tanimak isteyecek mi aklin? “Askim” sifatini senden baska kimseye veremedim yalan yok. Artik yok, son 1 yildir aldigim en güzel derstir bu. Kalemimin dürüstlügünü, yeni dogmus bir bebegin masumluguna benzetirsem ya da senin masumluguna; asla yanilmis olmam. Sifatini onlarla paylasmaya çalistim, onlarda denedim ama yapamadim ve zamaninda yazdigin verdigin en ufak kagit, en ufak resim, en ufak obje hala ayni yerde. Arada sirada o dolabi açip bakiyorum, aci çekmek için degil sadece düsmek istiyorum artik kendi yakamdan…

800 yil daha yasasam tek sahibisin sifatinin “Kimseyi kimsem ile karistirmadim, karistirmam!” yazdiriyorsun. Kalemi sen yazarak basliyorum her satirimda, kaleme adini sayiklatiyorum. Belki bunu hatirlarsin…Iki yabancidan, hangisisin? Nerede bitip hangisinin nerede basladigi anlasilmayan tek bir varlik yaratip, tek bir varligi parçalayip oradan 2 kaderli yabanci çikartan korkunç büyünün, büyücüsü kimdi?

2 YORUMLAR

  1. Bir önce kullanilan fotografin ve eserin sahibi, kullanilmasin istemedikleri için eser kaldirilmis, yerine bir baska çalisma konmustur.
    Bilginize…

  2. Bu yazi kime aittir hiç bir fikrim yok ama …

    Cidden etkilendim okurken,acabalar takildi aklima,acaba tanidikmi?

    -hayir tanidik falan degildi,sadece benzettim …

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here