Delinin Günlügü…

0
67

Zaman sensizlik zamani

Farkli bir mevsimin çiçekleri gülümseyislerime takildi

Cigaraya hasret dudaklarim

Zaman sensizlik zamani geçmek bilmiyor dakikalar

Yelkovan akreple kanli biçakli

Birkaç arkadas oturuyoruz öyle yanan atesin etrafinda

Sokaklar eslik ediyor sessizlik sarkimiza

Atesleniyor cigara

Dumanina gömülüyor hayaller

Birden hayalin beliriyor köse basinda sebepsiz gülüyorum aglamak isterken

Derin bir nefes aliyorum çakiyorum gözlerimi parlayan alevlere

Önüme dökülüyor bütün sözlerin

Bitiyor sonra cigara

Dagiliyor sükunetin dostlari

Usulca yürüyorum sokaklarda

Kendi ayak sesimden ürperiyorum

Binlerce hayale dalarken

Oysa diyorum oysa ne çok sevmistim

Olsun diyorum affediyorum seni kendimce

Hakli diyorum

Kiziyorum sonra kendime neden affediyorum diye

Bir yanim sen diyor bir yanim sus

Bir yanim sen diyor

Bir yanim vefasiz

Karanfil kokulu sokagimizda bir les havasi

Tespihime dolanmis yoklugunun sarkisi

Her tanesi bir ritim tutarken tespihimin

En güzel besteyi yapiyorlar beklide yokluguna

Ayak seslerim eslik ediyor bu sarkiya

Bitmek bilmiyor evime giden yol

Duruyorum sonra günes yarim yamalak beliriyor gökyüzünde

Karanligim kalkiyor durup bakiyorum etrafima

Gözlerim kamasiyor

Evimde oldugumu fark ediyorum 

Sonra birden her yerde seni görüyorum

Gülüyorsun bana

Sonra bir doktor geliyor birden

Yaka paça bir odaya aliyorlar beni

Bir igne sapliyorlar koluma

Orasi degil kalbim aciyor diyorum

Neler oluyor diyorum kendime gelince

Krizin tuttu diyorlar

Bu bir delinin siiri

Seni görebilmek için her gün krize giren

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here