Domuz Baginda Bir Gece

10
136
DOMUZ BAGINDA BIR GECE

I
Gözlerim susuzluktan kurumak üzere, odanin harareti bedenimi bugulandiriyor. Nazi kampinda kast sistemi mi bu? Aydinligi söndürdüler. Karanlik nasil da böyle yanar? Bu sandik açilsin, uyusmus bacaklarimla sana kosmak istiyorum anne. Kendim için degil, size gelmek için… Böyle ölmektense ,Denizler gibi daragacinda ölmeyi yegliyorum. Dimdik ayakta ve sizin için davamda domuz bagiyim simdi. Dogmamis çocuklarimin özlemi sardi odayi. Kapimin kolu yok. Olsa da benim kollarim… Ben ben için degil, ben sen için yolsuzum. Senin yolunu kürümek için degil, düzlemek için yolsuzum!

BEN BEN IÇIN DEGIL, BEN BIZ IÇIN DOMUZUM!

II
bagliHayatimin terlerini sivazliyorum gögsümden ve bacaklarimin arasinda kafam… Aglayabilecegim en son nokta burnum ve alnimin arasi. Ölecegini bile bile düsünmek ne kadar güzel anne(!) Daglar; sirindan büyük daglar gibi omuz omuza mücadele ettik, basimizda sis görünmezdi. Ayak uçlarimiz berrak ve tertemiz. Ben seni savundum anne, ben anneleri savundum anne. Daglarimiza ayaz düstü, kiragilar içinde kaldik simdi. Secdede kalarak ölümü tadiyorum, bir bebege zorla yedirilen yemek gibi. Gül memelerinden aldigim dirençle inadina yasiyorum.

III
Disaridaki firtinanin sesi kulaklarimda yankilaniyor, ugulduyor (veya agliyor) gökyüzü ve arkadaslari bizim için. Kisa bir nakaratmis hayatim ya da tamamlanmamis bir film. O da olmadi söylediklerim saman çöpü. Insanlar insanlari öldürüyor. Insanlar hayvanlari öldürüyor. Insanlar bitkileri öldürüyor. Insanlar Günes sisteminde kocaman arizalar yaratiyor. Insanlar yasiyor. Insanlar yapiyor. Savunanlar ya ölüyor, ya öldürülüyor, ya da öldürüyor. Bana ölüm böyle anlatilmadi. Ölümden habersizdim, ölenler olmasin diye. Bir an kendimi unutuvermisim. Simdi kafam bacaklarimin arasinda ve varligimdan haberdarim. Ama ne yazik ki benim haber ettiklerim benimle degil. Ya gece sifir sifir ajansinda duyarsiniz artik. Ya son dakika haberlerinde… Üçüncü sayfa haberlerinde olmayacagim kesin. Birkaç gün manset düser, ondan sonrasi açikoturum. Güzel bir ölüm sayilmayacak yakinlarim tarafimdan biliyorum. Dava erleri alkislarla gönderseler de ben benle kalirken, onlar davalariyla kalacak. Ne degisecek bilmiyorum? Degismesi gerekenleri kemiksiz bir dille siddetli bir sekilde anlattim. Anlatmak yeterli degilmis. Hedefe anlatarak degil, kosarak varilir.

BIZ BIZE DEGIL, BIZ SIZE VARMAK IÇIN DOMUZ OLDUK.

IV
Domuz baginda bir gecedeyiz simdi. Takvimlerden bihaberim. Beni arayanlarin olup olmadigi meçhul ama ben aradiklarim için buradayim. Vakit dolunay. Vampirler soluksuz çalisiyor. Darbe zamani gibi yasadiklarim. Darbe olmasa da ülkeme, içerden darbeli ülkem! Protest siirler, sarkilar gibi yasadik hayati. Savunduk, savunulmadik. Isçide atti kalbimiz, çöpçülerin ellerindeydi yüreklerimiz, ögrencilerimizdi yasatmak istedigimiz, sadece insanlari insan yapmakti dilegimiz, ileri gitmek istedik belimizdeki urganlarla. Ne yazik ki urganin götürebilecegi yer kadardi gidecegimiz. Domuz baginda bir gecedeyiz simdi. Gündüzü umursamiyorum. Böyle ancak ya yarim gün, ya yarim saat, ya da yarim dakika yasayabilirim. Annemin emegi, verilen hava kadar yasayacagim. Gitmelerin zamani. Vakit sonbahar gibi ama mevsimlerden yaz. Sen ne dersen de buna. Ben çare bulmaya çalisirken çaresiz kaldim. Gecenin bilmem kaçi, kanim tükendi. Aglama anne! Aglama! Benim cesaretimi nasil iki urganla yikamadilarsa, senide yikamasinlar zehirli sularla.

KESKE SADECE SENIN KÜÇÜK DOMUZCUGUN OLSAYMISIM!

V
bagEllerim arkamda, ayaklarim titremekte, alnim tüm yükünü tasiyor vücudumun. Ben her seyi sevdim, her sey beni sevmek zorunda degildi. Burnumdan akan kanlar ilik ilik agzima dogru iniyor, seni kokluyorum anne. Biz seninle ne rüzgârlari derledik yigma ve köhne bir evde. Siz güzel yasayin diye pitonlara meydan okuduk. Sen güzel yasa diye annem! Simdi birkaç zavalli dogru saydigi dogrusu için dogru olan dogruyu yikiyor. Unutma anne, sen yeniden bir domuz doguracaksin, bu seferki evcimen olmayacak. Yirtacak bedenleri kalemleriyle, silecek tabulari kelamlariyla. Öyle bir fener doguracaksin ki anne, Mehmetten de Mehmet, Fatihten de Fatih, Yunustan da Yunus olup sadece sevmek ve adalet ugruna var olacak, safkan olmak ya da olmamak (to be or not to be) hiçbir seyi degistirmeyecek, farkli kitleleri bir arada toparlayacak, O bizim için degil sizin için savasacak (barisacak)!

O KENDINE DEGIL; O, SIZ IÇIN DOMUZ OLACAK!

10 YORUMLAR

  1. Yaziniz hem içimi ürperti hem de büyük bir keyifle okudum. Domuzbaginin hatirlattiklari pek hos olmadigindan itivermisti yazinin basligi. Ama okuduklarim beni aldi götürdü. Alçakça bir öldürme tipi. Diyeceksiniz ki öldürmenin adili olurmu? Elbette hayir. Ama böylesi bir ölüm hiç bir seyele  açiklanmaz bence. Içinde insan sevgisi olmayan hiç bir düsünceyi kabul etmek mümkün degildir. Yüreginize saglik. Sevgilerrr

    • Tesekkür ediyorum "mavideniz"
      Kendi uslûbumü ararken etkilendigim yazarlarin, sairlerin tadinda bir yazi oldu elbetteki…
      Daha önceki yazilarim yenidir, onlarida okumanizi yürekten isterim…

      Sevgilerimle…

  2. olmak yolunda olmak ,ölmekten daha elzem simdi… Ve kiliçdan daha keskin kalem…. kendinize haksizlik etmeyin… Kalem en görkemli olma biçimidir.  Ölmeye dair bile karalasa….

    • Yazdim, iki kelimeyi bir araya getiremedigimi düsünmek için yazmaya çalismadim, sadece anlatsamda dil ile ikrârda bu kadar basarili olamayacagim için yazdim…

      Basta tatmin duygularim yükseldi, sonra hep yazdim, köreldim, açildim, yine yazdim…

      Yazdim, mukadderat olani aglayarak, olmamasi gerekeni bagararak yazdim, ama yaktiklarimiz yazdiklarimizdan her zaman fazlaydi…

      Ve fazla Kalacak…

ltfsener için bir cevap yazın İptal

Please enter your comment!
Please enter your name here