Dönmezsin Biliyorum

7
130

Telefon elimde yolladigin mesajlara bakiyorum. Silmeye kalktim kaç defa, ellerim titredi ve biraktim… Çözüm degildi silmek, yokmussun gibi hayata devam etmek… Sen sildin besbelli, hem mesajlari hem de beni… Delice bir sevda, sonu olmayan bir umman… Gözlerin geliyor aklima, bir biçak kadar keskin, bir bebek kadar masum … 

Yaralar kapanir, kabuk da baglar elbet. Peki, su bogazima dügümlenen yumruk gibi sikinti geçer mi? Her nefeste daha çogalarak yutkunamayisim… Bir yanim eksik, bir yanim yokmus gibi yasanilir mi? Güne senle uyanmaya, senle kapanmaya alismisken; rahatça uyulur mu?

Yemiyor, içmiyor, uyumuyorum… Birileri konusurken onlari duymuyorum. Bosluk dipsiz bir kuyu, fikrim yok, düsünemiyorum. Kaybettim seni… Aglamakli gözlerim ama duygu adina hiç bir sey birakmamissin bende, aglayamiyorum… Kendimi anlamsizliklar ortasinda, karanlik bir yola dogru götüren gölgeyi takip etmekten alikoyamiyorum. Sonunu bilmedigim bir yoldayim. Yasamiyorum…

Dönmezsin biliyorum, bu yüzden gel bile demiyorum…

7 YORUMLAR

delidivane için bir cevap yazın İptal

Please enter your comment!
Please enter your name here